Η αποθέωση του Νίκου Γκάλη

Ετσι όπως ακριβώς του άξιζε, τιμήθηκε απόψε ο Νίκος Γκάλης από περίπου 6.000 φίλους του Αρη
και όχι μόνο οι οποίοι κατέκλυσαν το Αλεξάνδρειο προκειμένου να γιορτάσουν την λαμπρή διαδρομή του κορυφαίου Ελληνα αθλητή όλων των εποχών!

Σε μια σχεδόν άρτια οργανωμένη εκδήλωση από την ΚΑΕ Αρης, που όμοια της δεν έχουμε ξαναδεί στην Ελλάδα (και θύμισε ΝΒΑ), ο θρυλικός άσος, γνώρισε μοναδική αποθέωση ενώπιον φίλων, πρώην συμπαικτών, αντιπάλων και τεράστιων μορφών του ευρωπαϊκού μπάσκετ που τον τίμησαν με την λαμπρή παρουσία τους.

Μια εκδήλωση που τον ανάγκασε τον άλλοτε «γκάνγκστερ» των γηπέδων να δακρύσει αρκετές φορές και να χρειαστεί μάλιστα λίγο πριν το τέλος -όταν είδε την φανέλα με το Νο6 να αναρτάται στην οροφή- να σκουπίσει τα μάτια του με ένα χαρτομάντιλο, δίνοντας μάλιστα την υπόσχεση «Θα είμαι κοντά σας»!
Παλιοί συναθλητές του, παλιοί αντίπαλοί του αλλά και νέοι μπασκετμπολίστες, Έλληνες και ξένοι, που αν και πρόλαβαν να τον δουν να παίζει μόνο σε βίντεο, τον θεωρούν αν όχι μέντορά τους, σίγουρα πάντως παίχτη που χρήζει ενδελεχούς μελέτης.

Οι αριθμοί εξηγούν το γιατί:

•Έπαιξε σε 854 επίσημα παιγνίδια και σημείωσε 25.995 πόντους. Δηλαδή 30,4 κατά μέσο όρο.

•Σε 384 αγώνες στη μεγάλη κατηγορία του μπάσκετ σημείωσε 12.849 πόντους (33,4 κατά μέσο όρο) επίδοση που τον αναγάγει σε πρώτο σκόρερ όλων των εποχών.

•Αγωνίσθηκε 168 φορές με την Εθνική Ελλάδας, με μέσο όρο πόντων 30,46.

•Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 και στα Ευρωπαϊκά του 1983, 1987, 1989 και 1991.

•Το 1981, στον αγώνα Άρη - Ιωνικού σημείωσε 62 πόντους, επίδοση που συνιστά ατομικό ρεκόρ πόντων. Το ρεκόρ πόντων του σε ευρωπαϊκό αγώνα είναι 57 πόντοι. Τους σημείωσε το 1981, στον αγώνα Άρη-Βενέτσια για το κύπελλο Κόρατς.

Πάνω απ' όλα όμως ο Νίκος Γκάλης, ο γιος Ελλήνων μεταναστών που επέστρεψε στην πατρίδα του για να αλλάξει τη θέση της στον μπασκετικό χάρτη, είναι ο αθλητής που φέρει ίσως το μεγαλύτερο μερίδιο «ευθύνης» για το γεγονός ότι σε κάθε ελληνική γειτονιά υπάρχει σήμερα τουλάχιστον μια μπασκέτα και γύρω της παιδιά που ασυνείδητα προσπαθούν -μάταια συνήθως- να τον μιμηθούν. Όταν πάντως τα καταφέρνουν, έστω και σ' ένα βαθμό, η μισή νίκη ανήκει δικαιωματικά στον Νίκο Γκάλη.

Γιατί, όπως έγραψε κάποτε ο Σαββόπουλος στο «Τα χρυσά παιδιά του Γκάλη», «να η σημασία του Νίκου Γκάλη ό,τι νικάει είναι από 'κεί».