Τριάντα χρόνια μετά τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού στη
Δερύνεια, ο πρώην ευρωβουλευτής Νιαζί Κιζίλγιουρεκ μιλά για όσα συνέβησαν και εκφράζει τη βαθιά του ντροπή ως Τουρκοκύπριος για τις δολοφονίες που συγκλόνισαν την Κύπρο.Με αφορμή την επέτειο των γεγονότων του Αυγούστου του 1996, ο Κιζίλγιουρεκ αναφέρεται στη στάση του τουρκικού κράτους, του παρακράτους και των εθνικιστικών οργανώσεων, ενώ ζητά συγγνώμη από την οικογένεια του Τάσου Ισαάκ.
Οι δηλώσεις του έρχονται σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η Κύπρος συμπληρώνει τρεις δεκαετίες από δύο δολοφονίες που παραμένουν βαθιά χαραγμένες στη συλλογική μνήμη του νησιού.
«Ντράπηκα που είμαι Τουρκοκύπριος»
Ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ περιγράφει τη δική του αντίδραση απέναντι στα γεγονότα και στη συμπεριφορά όσων συμμετείχαν στις επιθέσεις.
Η αναφορά του στη ντροπή δεν αφορά την τουρκοκυπριακή κοινότητα συνολικά, αλλά την προσωπική του στάση απέναντι σε πράξεις βίας και σε εκείνους που, όπως υποστηρίζει, συμμετείχαν ή ανέχθηκαν τις δολοφονίες.
Ο ίδιος επιχειρεί, παράλληλα, να διαχωρίσει την τουρκοκυπριακή ταυτότητα από τον εθνικισμό και τη βία, υποστηρίζοντας ότι η καταδίκη τέτοιων πράξεων αποτελεί ζήτημα δημοκρατικής και ανθρώπινης ευθύνης.
Η συγγνώμη προς την οικογένεια του Τάσου Ισαάκ
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην οικογένεια του Τάσου Ισαάκ, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 11 Αυγούστου 1996, κατά τη διάρκεια αντικατοχικής εκδήλωσης μοτοσικλετιστών στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας.
Ο 24χρονος Ισαάκ είχε παγιδευτεί στα συρματοπλέγματα και δέχθηκε άγρια επίθεση από ομάδα ανδρών. Το περιστατικό καταγράφηκε από κάμερες και φωτογράφους και οι εικόνες του ξυλοδαρμού έκαναν τον γύρο του κόσμου.
Ο Ισαάκ άφησε πίσω του τη σύζυγό του, η οποία ήταν έγκυος στην κόρη τους.
Τρεις ημέρες αργότερα δολοφονήθηκε ο Σολωμός Σολωμού
Στις 14 Αυγούστου 1996, κατά τη διάρκεια της κηδείας του Τάσου Ισαάκ, ο εξάδελφός του Σολωμός Σολωμού επέστρεψε στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας.
Ο 26χρονος επιχείρησε να ανέβει σε ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο. Τότε πυροβολήθηκε και έπεσε νεκρός.
Και η δολοφονία του Σολωμού Σολωμού καταγράφηκε σε φωτογραφίες και τηλεοπτικά πλάνα, τα οποία αποτέλεσαν σημαντικό μέρος του υλικού που συνδέθηκε με την υπόθεση.
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο το 2008 εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις δύο δολοφονίες.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Τουρκία ευθυνόταν για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και διαπίστωσε ότι οι τουρκικές αρχές δεν είχαν πραγματοποιήσει αποτελεσματική έρευνα για τον εντοπισμό και την τιμωρία των υπευθύνων.
Η απόφαση αποτέλεσε σημαντικό νομικό σταθμό για την υπόθεση, χωρίς όμως να οδηγήσει στην τιμωρία των φυσικών αυτουργών των δύο δολοφονιών.
Τριάντα χρόνια χωρίς λογοδοσία
Τρεις δεκαετίες μετά, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή στη δημόσια συζήτηση, καθώς κανένας από τους ανθρώπους που συνδέθηκαν με τις δολοφονίες δεν έχει οδηγηθεί ενώπιον δικαστηρίου.
Στην Κύπρο, οι οικογένειες των δύο θυμάτων συνεχίζουν να ζητούν δικαιοσύνη, ενώ η μνήμη των Ισαάκ και Σολωμού παραμένει συνδεδεμένη με τις αντικατοχικές εκδηλώσεις και την ετήσια πορεία μοτοσικλετιστών.
Στην πρόσφατη εκδήλωση μνήμης για τα 30 χρόνια, η κόρη του Τάσου Ισαάκ, Αναστασία, μίλησε για την απουσία του πατέρα της, τον οποίο δεν πρόλαβε να γνωρίσει, καθώς γεννήθηκε λίγες εβδομάδες μετά τη δολοφονία του.
13 εθνικά και 5 διεθνή εντάλματα
Στην ίδια εκδήλωση, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης ανέφερε ότι για τις δύο δολοφονίες έχουν εκδοθεί συνολικά 13 εθνικά και 5 διεθνή εντάλματα σύλληψης.
Σύμφωνα με την κυπριακή πλευρά, τα εντάλματα παραμένουν ανεκτέλεστα, καθώς δεν υπάρχει συνεργασία από το κατοχικό καθεστώς και την Τουρκία με τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι η Λευκωσία θα συνεχίσει τις προσπάθειες για την εκτέλεση των ενταλμάτων, χαρακτηρίζοντας την απόδοση δικαιοσύνης ζήτημα αρχής και αξιοπρέπειας και όχι εκδίκησης.
Η μνήμη των δύο δολοφονιών παραμένει ζωντανή
Οι δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού αποτελούν μία από τις πιο χαρακτηριστικές και τραγικές στιγμές της κυπριακής ιστορίας μετά την τουρκική εισβολή.
Τριάντα χρόνια μετά, οι εικόνες των δύο ανδρών παραμένουν στη συλλογική μνήμη, ενώ η απουσία δικαστικής λογοδοσίας εξακολουθεί να αποτελεί ανοιχτή πληγή για τις οικογένειές τους και την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η δημόσια τοποθέτηση ενός Τουρκοκύπριου πολιτικού, ο οποίος δηλώνει σήμερα ότι ένιωσε ντροπή για όσα συνέβησαν, προσθέτει μια διαφορετική διάσταση στη συζήτηση γύρω από τα γεγονότα του 1996.
Τριάντα χρόνια μετά, η μνήμη των Ισαάκ και Σολωμού παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με το αίτημα για δικαιοσύνη και λογοδοσία.
Πηγές: Πρώτο Θέμα, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου