Σπάτα, Άρτεμις ξαναζούμε δημόσια ήθη του 1960...

Διανύουμε ήδη το 2013 αλλά δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την  δεκαετία του 50.

Είδα στο παλιομοδίτικο κανάλι τον, αμφίβολης ηθικής και επαγγελματικής υπολήψεως, γνωστό
δημοσιογράφο να προσπαθεί να αρπάξει την ευκαιρία των οικονομικών ελεγκτικών εξελίξεων στον Δήμο Σπάτων, Αρτέμιδος μήπως και μπορέσει να αποσπάσει ακροαματικότητα.

Οι Δημότες ζουν καθημερινά τις επιπτώσεις της αδράνειας και επιπολαιότητας που διακατέχει τους Δημοτικούς άρχοντες του Δήμου.

Ζουν και κινούνται ανάμεσά τους, καθημερινά. Τους βλέπουν να κυκλοφορούν στις γειτονιές για προσωπικές εξυπηρετήσεις.

Χάνουν τον ύπνο τους από τις παράλογες αδειοδοτήσεις νυχτερινών καταστημάτων που γίνονται με προεγκρίσεις και νομικίστικα κόλπα με μόνο σκοπό το προσωπικό τους οικονομικό και πελατειακό όφελος, αδιαφορώντας για την εκμηδένιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

Ζουν σε ένα πανέμορφο τόπο που όμως δεν μπορούν να τον απολαύσουν από τα σκουπίδια.

Ανοίγουν φακέλους με λογαριασμούς νερού που πάντα πρέπει να τους ελέγχουν και φτάνουν στα χέρια τους ενώ είναι ήδη λυγμένοι.

Μαθαίνουν για εκδηλώσεις με πολιτιστικό χρώμα που όμως δεν μπορούν να τους διασκεδάσουν ή γιατί τις μαθαίνουν αφού γίνουν ή γιατί το περιεχόμενο τους είναι για άλλους.
Ζουν την νοοτροπία της αλληλοεξόντωσης όσων μπορούν να προσφέρουν κάτι στην κοινωνία, φτάνει να μην αναδειχθεί ο ένας περισσότερο από τον άλλο.
Ακούν τον έναν να προσπαθεί να ρίξει το φταίξιμο στον άλλον αρκεί να βγουν άσπιλοι, λες και οι δημότες δεν ξέρουν ποιος είναι ποιος.
Βλέπουν γύρω τους την επιβολή αυστηρών κυρώσεων στους απλούς πολίτες με αυθαίρετα πρόστιμα που όμως θα χρειαστούν χρόνια ολόκληρα για να αποδειχθούν στις δικαστικές αίθουσες. Και όταν έρθει η αθώωση και η δικαίωση ο πολίτης θα έχει εξαντληθεί.

Αισθάνθηκα ντροπή και θυμό με την υπόθεση του Αττικού Πάρκου. Ένα διαμάντι της Αττικής που δίνει αξία και προσελκύει κόσμο στον Δήμο. Το άφησαν βορά στους επιτήδειους που του καταλόγισαν υπέρογκα πρόστιμα απλά και μόνο για να αυξήσουν τον λογαριασμό απαιτήσεων του Δήμου, ώστε να μπορούν να υποθηκεύσουν τα ανείσπρακτα έσοδα για την λήψη δανείου.

Όλα αυτά σε ένα κράτος που είναι το ίδιο παράνομο. Που με καταχρηστικές διαδικασίες είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης έναντι ιδιωτών που προσπαθούν να επιβιώσουν με νύχια και με δόντια κόντρα στην κρίση και στην άκρατη πολυνομία. Αλλά από την άλλη να είναι εξωφρενικά ελαστικό με πλήρη ατιμωρησία και απόλυτη ανοχή έναντι των υπαλλήλων και των στελεχών του. Θα έπρεπε ακόμη και η παραμικρή υποψία ατασθαλίας να στέλνει τον υπάλληλο στην ανεργία με τις συνοπτικές διαδικασίες που εφαρμόζονται στον ιδιωτικό τομέα.
Όλοι αναφέρονται στο εισαγγελέα αόριστα σαν τον μπαμπούλα, ρωτώντας ο ένας τον άλλον "πήγες στον εισαγγελέα;" Λες και αν η υπόθεση πάει στον εισαγγελέα θα γίνει κάτι. Απλά προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από αυτή την νομική κάλυψη για "να νίψουν τας χείρας τους".
Δυστυχώς όσοι έλαβαν μέρος την εκπομπή αυτή δεν θα έπρεπε να μπορούν να βρίσκουν βήμα.

"Σίσυφος"