Μέχρι χθες έτρωγε κανονικά. Σήμερα πλησιάζει το μπολ της, μυρίζει την τροφή και απομακρύνεται. Μπορεί να συνεχίζει να παίζει, να κινείται και να δείχνει όπως πάντα, όμως κάτι έχει αλλάξει.
Γιατί μια γάτα που μέχρι πρότινος είχε καλή όρεξη μπορεί ξαφνικά να αρνηθεί το φαγητό της; Και πότε αυτή η συμπεριφορά είναι απλώς μια αντίδραση σε κάποια αλλαγή και πότε αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι;
Δεν είναι πάντα ιδιοτροπία
Οι γάτες είναι γνωστές για τις ιδιαίτερες προτιμήσεις τους στο φαγητό. Μπορεί να απορρίψουν μια τροφή που έτρωγαν για μήνες ή να δείξουν ενδιαφέρον για κάτι διαφορετικό.
Ωστόσο, η ξαφνική μείωση ή απώλεια της όρεξης δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στην ιδιοτροπία τους.
Η μειωμένη πρόσληψη τροφής, που στην κτηνιατρική ονομάζεται υπορεξία, ή η πλήρης άρνηση τροφής, που ονομάζεται ανορεξία, μπορεί να συνδέεται με πολλούς παράγοντες. Ορισμένοι είναι περιβαλλοντικοί, ενώ άλλοι σχετίζονται με προβλήματα υγείας που δεν είναι πάντα εύκολο να εντοπιστούν.
1. Αλλαγές στην τροφή και στις διατροφικές συνήθειες
Η αλλαγή μάρκας, γεύσης, υφής ή ακόμη και συσκευασίας μπορεί να επηρεάσει την αποδοχή μιας τροφής από τη γάτα.
Οι γάτες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην όσφρηση και μπορεί να απορρίψουν μια τροφή επειδή έχει διαφορετική μυρωδιά ή σύσταση από εκείνη που έχουν συνηθίσει.
Ακόμη και η τροφή που έχει μείνει πολλές ώρες στο μπολ, έχει αλλοιωθεί ή δεν έχει αποθηκευτεί σωστά μπορεί να χάσει την ελκυστικότητά της.
Οι αλλαγές στη διατροφή είναι προτιμότερο να γίνονται σταδιακά, εκτός αν υπάρχει διαφορετική οδηγία από κτηνίατρο.
2. Στρες και αλλαγές στο περιβάλλον
Οι γάτες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στις αλλαγές της καθημερινότητάς τους. Μια μετακόμιση, ένα νέο ζώο στο σπίτι, η αλλαγή της θέσης του μπολ, οι εργασίες στον χώρο ή ακόμη και η απουσία ενός προσώπου με το οποίο έχουν συνηθίσει να ζουν μπορεί να επηρεάσουν την όρεξή τους.
Επίσης, σε ένα σπίτι με περισσότερες από μία γάτες, ο ανταγωνισμός για το φαγητό ή η παρουσία μιας άλλης γάτας κοντά στο μπολ μπορεί να δημιουργήσει ανασφάλεια.
Σε τέτοιες περιπτώσεις βοηθά ένας ήσυχος χώρος σίτισης, μακριά από έντονη κίνηση και άλλες πηγές πίεσης.
3. Προβλήματα στα δόντια και στο στόμα
Μια γάτα μπορεί να πεινάει, αλλά να αποφεύγει το φαγητό επειδή πονά όταν μασάει.
Ουλίτιδα, περιοδοντική νόσος, φλεγμονές, τραυματισμοί ή προβλήματα στα δόντια μπορούν να κάνουν τη διαδικασία της σίτισης επώδυνη.
Ορισμένες ενδείξεις είναι ότι η γάτα πλησιάζει το φαγητό αλλά απομακρύνεται, της πέφτουν κομμάτια από το στόμα, μασάει μόνο από τη μία πλευρά ή παρουσιάζει αυξημένη σιελόρροια.
Η αλλαγή στην προτίμηση από ξηρά σε μαλακή τροφή μπορεί επίσης να αποτελεί ένδειξη ότι υπάρχει δυσκολία στη μάσηση.
4. Ναυτία και προβλήματα στο πεπτικό σύστημα
Η ναυτία δεν συνοδεύεται πάντα από εμετό. Μια γάτα μπορεί να μυρίζει την τροφή της, να γλείφει τα χείλη της, να καταπίνει επανειλημμένα ή να απομακρύνεται από το μπολ χωρίς να φάει.
Πεπτικές διαταραχές, δυσκοιλιότητα, φλεγμονές ή άλλα προβλήματα του γαστρεντερικού συστήματος μπορούν να μειώσουν σημαντικά την όρεξη.
Εάν η άρνηση τροφής συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενους εμετούς, διάρροια ή κοιλιακή ενόχληση, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με κτηνίατρο.
5. Μειωμένη όσφρηση ή προβλήματα υγείας
Η όσφρηση παίζει σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση και αποδοχή της τροφής. Μια γάτα με βουλωμένη μύτη ή λοίμωξη του αναπνευστικού μπορεί να χάσει το ενδιαφέρον της για το φαγητό, επειδή δεν αντιλαμβάνεται τη μυρωδιά του όπως πριν.
Παράλληλα, παθήσεις όπως η νεφρική νόσος, ο διαβήτης, η παγκρεατίτιδα και διάφορες λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν μειωμένη όρεξη.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αλλαγή στη διατροφική συμπεριφορά είναι ένα από τα πρώτα σημάδια ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά στον οργανισμό της.
6. Ηλικία, πόνος και φαρμακευτική αγωγή
Οι μεγαλύτερες σε ηλικία γάτες μπορεί να αντιμετωπίζουν χρόνιο πόνο, προβλήματα στις αρθρώσεις ή οδοντικές παθήσεις που δυσκολεύουν τη σίτιση.
Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προκαλέσουν ναυτία, αλλαγή στη γεύση ή μειωμένη όρεξη.
Εάν η αλλαγή εμφανιστεί μετά την έναρξη μιας θεραπείας, ο κτηνίατρος πρέπει να ενημερωθεί. Δεν διακόπτουμε ούτε τροποποιούμε τη φαρμακευτική αγωγή χωρίς οδηγία.
Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε;
Η άρνηση τροφής στις γάτες δεν είναι κάτι που πρέπει να αφήνουμε να παρατείνεται. Σύμφωνα με το Cornell Feline Health Center, η παρατεταμένη ανορεξία μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις ακόμη και μέσα σε περίπου 24 ώρες σε μια ενήλικη γάτα.
Εάν η γάτα σταματήσει εντελώς να τρώει, επικοινωνούμε με κτηνίατρο την ίδια ημέρα και δεν περιμένουμε να εμφανιστούν άλλα συμπτώματα. Για μικρά γατάκια, ηλικιωμένες γάτες ή ζώα με γνωστά προβλήματα υγείας απαιτείται ακόμη πιο άμεση αξιολόγηση.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν η άρνηση τροφής συνοδεύεται από:
- Έντονη αδυναμία ή ασυνήθιστη υπνηλία.
- Επαναλαμβανόμενους εμετούς ή διάρροια.
- Σιελόρροια ή εμφανή δυσκολία στη μάσηση.
- Απότομη απώλεια βάρους.
- Κιτρίνισμα στα μάτια, στα ούλα ή στο δέρμα.
- Δυσκολία στην αναπνοή ή έντονο πόνο.
Η παρατεταμένη αποχή από την τροφή μπορεί να οδηγήσει σε ηπατική λιπίδωση, μια σοβαρή πάθηση κατά την οποία συσσωρεύεται λίπος στο ήπαρ. Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα σημαντικός στις υπέρβαρες γάτες.
Τι μπορούμε να κάνουμε στο σπίτι;
Μέχρι να λάβουμε κτηνιατρική καθοδήγηση, μπορούμε να ελέγξουμε ορισμένα απλά πράγματα:
- Εάν η τροφή είναι φρέσκια και έχει αποθηκευτεί σωστά.
- Εάν άλλαξε πρόσφατα η γεύση ή η υφή της.
- Εάν το μπολ βρίσκεται σε ήσυχο και ασφαλές σημείο.
- Εάν η γάτα πίνει νερό και χρησιμοποιεί κανονικά την αμμολεκάνη.
- Εάν υπάρχουν αλλαγές στη συμπεριφορά, στην κινητικότητα ή στην καθημερινότητά της.
Μπορούμε να προσφέρουμε τη συνηθισμένη τροφή σε μικρή ποσότητα, σε καθαρό μπολ και σε θερμοκρασία δωματίου. Εάν πρόκειται για υγρή τροφή, το ελαφρύ ζέσταμα μπορεί να ενισχύσει τη μυρωδιά της, αλλά πρέπει να ελέγχουμε προσεκτικά τη θερμοκρασία πριν την προσφέρουμε.
Δεν πιέζουμε τη γάτα να φάει, δεν της δίνουμε ανθρώπινα φάρμακα και δεν επιχειρούμε αναγκαστική σίτιση με σύριγγα χωρίς κτηνιατρική καθοδήγηση.
Η αλλαγή στην όρεξη είναι ένα μήνυμα που αξίζει να ακούσουμε
Μια γάτα δεν μπορεί να μας εξηγήσει ότι πονάει, ότι έχει ναυτία ή ότι κάτι στο περιβάλλον της την αναστατώνει. Η συμπεριφορά της είναι συχνά ο τρόπος με τον οποίο μας δείχνει ότι κάτι έχει αλλάξει.
Γι' αυτό έχει σημασία να παρατηρούμε τις καθημερινές της συνήθειες και να μην αντιμετωπίζουμε την ξαφνική άρνηση τροφής ως απλή ιδιοτροπία.
Η έγκαιρη αναζήτηση κτηνιατρικής συμβουλής μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας και να αποτρέψει σοβαρότερες επιπλοκές.
Πηγές για περισσότερη ενημέρωση:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου