Δεν είναι διακόσμηση και δεν πρόκειται απλώς για έναν δρόμο βαμμένο κόκκινο. Σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο τμήμα αυτοκινητοδρόμου της Ινδίας, οι αρχές δοκιμάζουν μια απλή ιδέα:
να κάνει ο ίδιος ο δρόμος τον οδηγό να καταλαβαίνει ότι πρέπει να κόψει ταχύτητα.Η παρέμβαση εφαρμόστηκε σε τμήμα δύο χιλιομέτρων αυτοκινητοδρόμου που περνά μέσα από το Veerangana Durgavati Tiger Reserve, στην πολιτεία Madhya Pradesh.
Εκεί, αντί να βασιστούν μόνο σε πινακίδες ή ελέγχους ταχύτητας, οι αρμόδιες αρχές άλλαξαν την ίδια την επιφάνεια του δρόμου.
Και το αποτέλεσμα δύσκολα περνά απαρατήρητο.
Τι είναι ο «κόκκινος δρόμος»;
Η National Highways Authority of India χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε εθνικό αυτοκινητόδρομο της χώρας την τεχνική «table-top red marking».
Πάνω στο οδόστρωμα τοποθετήθηκε κόκκινο θερμοπλαστικό υλικό πάχους περίπου 5 χιλιοστών.
Δεν επιλέχθηκε μόνο για να τραβά την προσοχή.
Η ελαφρώς υπερυψωμένη επιφάνεια δημιουργεί ήπια αίσθηση και ακουστική ειδοποίηση όταν περνούν από πάνω οι τροχοί.
Έτσι ο οδηγός λαμβάνει ταυτόχρονα δύο μηνύματα: ένα οπτικό από το έντονο κόκκινο χρώμα και ένα μέσω της επαφής του οχήματος με την επιφάνεια.
Το μήνυμα είναι απλό:
Μπαίνεις σε επικίνδυνη ζώνη. Μείωσε ταχύτητα.
Γιατί επιλέχθηκε αυτό το σημείο;
Ο δρόμος περνά μέσα από μια περιοχή ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας, όπου κινούνται άγρια ζώα.
Η μεγάλη ταχύτητα των οχημάτων σε έναν τέτοιο δρόμο δεν αποτελεί κίνδυνο μόνο για τους οδηγούς και τους επιβάτες.
Αποτελεί κίνδυνο και για τα ζώα που μπορεί να επιχειρήσουν να διασχίσουν την περιοχή.
Γι' αυτό η κόκκινη επιφάνεια αποτελεί μόνο ένα μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού.
25 περάσματα για τα ζώα κάτω από τον δρόμο
Στο τμήμα του έργου που περνά από την προστατευόμενη περιοχή έχουν κατασκευαστεί 25 ειδικές υπόγειες διαβάσεις για την άγρια ζωή.
Οι θέσεις τους επιλέχθηκαν με βάση γνωστά σημεία μετακίνησης των ζώων.
Παράλληλα χρησιμοποιείται περίφραξη ώστε τα ζώα να καθοδηγούνται προς τα ασφαλή περάσματα και να περιορίζεται η πιθανότητα να βρεθούν πάνω στο οδόστρωμα.
Με αυτόν τον τρόπο η λύση δεν προσπαθεί απλώς να αλλάξει τη συμπεριφορά των οδηγών.
Προσπαθεί να διαχωρίσει, όσο είναι δυνατόν, την κυκλοφορία των αυτοκινήτων από τις φυσικές διαδρομές της άγριας ζωής.
Γιατί όχι ένα απλό σαμαράκι;
Οι κλασικές υπερυψωμένες διαβάσεις και οι λωρίδες δόνησης μπορούν επίσης να αναγκάσουν τον οδηγό να μειώσει ταχύτητα.
Η συγκεκριμένη εφαρμογή όμως σχεδιάστηκε ώστε η παρέμβαση να είναι ηπιότερη.
Σύμφωνα με τις ινδικές αρχές, παράγει λιγότερο θόρυβο από τις συμβατικές λωρίδες δόνησης, δεν απαιτεί αλλαγή της βασικής κατασκευής του οδοστρώματος και μπορεί να αφαιρεθεί αν στο μέλλον επιλεγεί διαφορετική λύση.
Παράλληλα δεν μεταβάλλει την αποστράγγιση του δρόμου και έχει περιορισμένη επίδραση στο γύρω οικοσύστημα.
Η ιδέα δεν γεννήθηκε στην Ινδία
Η ίδια η ινδική κυβέρνηση αναφέρει ότι για την εφαρμογή μελετήθηκαν διεθνείς πρακτικές και ότι η ιδέα άντλησε έμπνευση από τη Sheikh Zayed Road στο Ντουμπάι.
Η καινοτομία για την Ινδία είναι η προσαρμογή της τεχνικής στις ιδιαίτερες ανάγκες ενός αυτοκινητοδρόμου που διασχίζει προστατευόμενο φυσικό περιβάλλον.
Γιατί έχει σημασία
Το ενδιαφέρον αυτής της ιστορίας δεν βρίσκεται στο κόκκινο χρώμα.
Βρίσκεται στη διαφορετική φιλοσοφία αντιμετώπισης των τροχαίων κινδύνων.
Συνήθως, όταν ένας οδηγός κινείται με υπερβολική ταχύτητα, σκεφτόμαστε την αστυνόμευση, τα πρόστιμα ή τις κάμερες.
Υπάρχει όμως και μια άλλη προσέγγιση:
Να σχεδιάσουμε τον ίδιο τον δρόμο έτσι ώστε να βοηθά τον οδηγό να αντιληφθεί τον κίνδυνο πριν συμβεί το ατύχημα.
Ένα έντονο οπτικό μήνυμα, μια αλλαγή στην υφή του οδοστρώματος, καλύτερη διαγράμμιση ή ένας διαφορετικός σχεδιασμός μιας επικίνδυνης στροφής μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά μας πριν χρειαστεί να επέμβει η Τροχαία.
Και αυτό είναι ένα σημαντικό μάθημα οδικής ασφάλειας: τα τροχαία δεν αντιμετωπίζονται μόνο με την τιμωρία του οδηγού μετά την παράβαση.
Η πρόληψη αρχίζει από τον σχεδιασμό του δρόμου.
Το γνωρίζατε;
Η υπερβολική ταχύτητα παραμένει ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες των θανατηφόρων τροχαίων στην Ινδία.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει επίσης ότι πολλά τροχαία συνδέονται με προβλήματα στον σχεδιασμό και στη μηχανική των δρόμων.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι σύγχρονες πολιτικές οδικής ασφάλειας δεν εξετάζουν μόνο τη συμπεριφορά του οδηγού αλλά και το κατά πόσο το ίδιο το οδικό περιβάλλον μπορεί να μειώσει την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους.
Το δίδαγμα είναι πιο απλό από την τεχνολογία
Κανένα κόκκινο οδόστρωμα δεν μπορεί από μόνο του να εξαλείψει τα τροχαία.
Και για τη συγκεκριμένη νέα εφαρμογή δεν υπάρχουν ακόμη μακροχρόνια δεδομένα που να μας επιτρέπουν να ισχυριστούμε πόσες ζωές θα σώσει.
Υπάρχει όμως μια ιδέα που αξίζει προσοχής.
Αν γνωρίζουμε ότι ένα σημείο είναι επικίνδυνο, δεν χρειάζεται να περιμένουμε το επόμενο ατύχημα για να δράσουμε.
Μπορούμε να αλλάξουμε τον δρόμο πριν χρειαστεί να μετρήσουμε τα θύματα.
Και μερικές φορές μια αποτελεσματική παρέμβαση οδικής ασφάλειας δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακά περίπλοκη.
Μπορεί να ξεκινά ακόμη και από το χρώμα και την υφή μερικών μέτρων ασφάλτου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου