Πώς η ΑΑΔΕ αποκάλυψε κρυφό τζίρο καφετέριας… μετρώντας τον καφέ

Οι ποσότητες των πρώτων υλών και οι δοσολογίες των ροφημάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έμμεσο προσδιορισμό του τζίρου μιας επιχείρησης.

Μπορεί ένας φορολογικός έλεγχος να υπολογίσει τον πραγματικό τζίρο μιας καφετέριας

μετρώντας πόσο καφέ αγόρασε; Όπως δείχνει πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η απάντηση είναι ναι.

Σε υπόθεση επιχείρησης εστίασης, οι ελεγκτές αξιοποίησαν τις ποσότητες καφέ, σοκολάτας και τσαγιού που είχαν αγοραστεί, τις δοσολογίες που απαιτούνται για κάθε ρόφημα, τη φύρα και τις τιμές πώλησης. Από αυτά τα στοιχεία υπολόγισαν πόσα προϊόντα μπορούσαν να έχουν παραχθεί και, κατ’ επέκταση, ποιος θα έπρεπε να είναι ο πραγματικός κύκλος εργασιών.

Από τα γραμμάρια καφέ στον πραγματικό τζίρο

Η υπόθεση αφορά το φορολογικό έτος 2019 και καφετέρια που είχε ήδη καταγραφεί επανειλημμένα για παραβάσεις μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων.

Για τον έμμεσο προσδιορισμό των εσόδων, οι ελεγκτές χρησιμοποίησαν τα λογιστικά στοιχεία, τις αγορές πρώτων υλών από τον βασικό προμηθευτή και πληροφορίες που είχε δώσει ο ίδιος ο επιχειρηματίας.

Ενδεικτικά, στον υπολογισμό χρησιμοποιήθηκε δοσολογία 20 γραμμαρίων καφέ για έναν διπλό espresso, 33 γραμμαρίων σοκολάτας για κάθε αντίστοιχο ρόφημα και 25 γραμμαρίων για Nescafé. Υπολογίστηκε επίσης φύρα από 4% έως 7%, ανάλογα με το προϊόν.

Διαφορά άνω των 203.000 ευρώ

Οι υπολογισμοί οδήγησαν σε ιδιαίτερα μεγάλη απόκλιση. Τα ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης προσδιορίστηκαν σε 748.073,27 ευρώ, ενώ είχαν δηλωθεί 544.658,55 ευρώ.

Η διαφορά έφτασε τα 203.414,72 ευρώ. Από τον επαναπροσδιορισμό προέκυψε, μεταξύ άλλων, μη αποδοθείς ΦΠΑ ύψους 48.819,53 ευρώ.

Τι υποστήριξε η επιχείρηση

Ο επιχειρηματίας αμφισβήτησε τον τρόπο υπολογισμού, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι η πραγματική ποσότητα καφέ ανά διπλό espresso μπορούσε να κυμαίνεται από 17 έως 25 γραμμάρια.

Ανέφερε επίσης ότι μέρος του καφέ καταναλωνόταν από το προσωπικό ή χρησιμοποιούνταν κατά τον καθαρισμό των μηχανών και ότι η πραγματική φύρα ήταν μεγαλύτερη από εκείνη που είχε υπολογίσει ο έλεγχος.

Η ΔΕΔ, ωστόσο, απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η μεθοδολογία του ελέγχου ήταν επαρκώς αιτιολογημένη και βασιζόταν σε συγκεκριμένα δεδομένα της ίδιας της επιχείρησης.

Γιατί έχει σημασία

Η συγκεκριμένη υπόθεση δείχνει ότι ένας φορολογικός έλεγχος δεν περιορίζεται απαραίτητα στις αποδείξεις και στα στοιχεία της ταμειακής μηχανής. Οι αγορές πρώτων υλών μπορούν να συγκριθούν με την ποσότητα προϊόντων που είναι δυνατόν να παραχθούν και να πωληθούν.

Με απλά λόγια, αν μια καφετέρια έχει αγοράσει συγκεκριμένα κιλά καφέ, οι ελεγκτές μπορούν —λαμβάνοντας υπόψη τη δοσολογία και τη φυσιολογική φύρα— να εκτιμήσουν πόσους καφέδες μπορούσε να πουλήσει. Η απόφαση 1109/2026 της ΔΕΔ επικύρωσε τη χρήση αυτής της έμμεσης τεχνικής στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Το γνωρίζατε;

Στον συγκεκριμένο έλεγχο δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο ο καφές. Οι ελεγκτές συνέκριναν επίσης τις αγορές σοκολάτας και τσαγιού με τις αντίστοιχες δοσολογίες, μετατρέποντας ουσιαστικά τις πρώτες ύλες σε εκτιμώμενο αριθμό πωλήσεων.

Πηγή: στοιχεία από την απόφαση 1109/2026 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, όπως δημοσιεύθηκαν στον οικονομικό Τύπο.