Η δυσχέρεια που αντιμετωπίζουμε στο να χαλαρώσουμε πραγματικά στις διακοπές εδράζεται στη δομή του σύγχρονου νου, ο οποίος είναι εθισμένος στην αδιάλειπτη επίλυση προβλημάτων. Oταν ένας άνθρωπος με υψηλά επίπεδα παραγωγικότητας παύει απότομα τη δραστηριότητά του, το εσωτερικό σύστημα συναγερμού «πυροδοτείται». Ο εγκέφαλος, στερούμενος των συνηθισμένων εργασιακών πιέσεων, ερμηνεύει την ησυχία ως απειλή και αναζητά εμμονικά νέα αντικείμενα ανησυχίας.
Αυτό το φαινόμενο, κλινικά γνωστό ως Άγχος Επαγόμενο από τη Χαλάρωση (Relaxation Induced Anxiety), εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η απότομη απόσυρση των εξωτερικών ερεθισμάτων ευνοεί τον νοητικό μηρυκασμό. Οι διακοπές, αντί να λειτουργήσουν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, καθίστανται συχνά ο μεγεθυντικός φακός των εσωτερικών μας συγκρούσεων, καθώς οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις για τον εαυτό και το μέλλον αναδύονται χωρίς τα φίλτρα της καθημερινής ρουτίνας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου