Το 2022 σηματοδοτεί δύο σημαντικές επετείους για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα:
- 100 χρόνια από τις πρώτες καταγραμμένες περιπτώσεις αντίρρησης συνείδησης και
- 25 χρόνια από τη θέσπιση της εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας.
Ο Νίκος και η Ελένη Αμπατζή
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ελλάδα ταλανιζόταν από στρατιωτικές συγκρούσεις. Κατά συνέπεια, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έπρεπε επανειλημμένα να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της ουδετερότητας. Οι κ.κ. Νίκος Αμπατζής και Νικόλαος Ρεμπεμπός ήταν οι πρώτοι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα (τότε ονομάζονταν Σπουδαστές της Γραφής) που κράτησαν σταθερή στάση λόγω της Βιβλικά εκπαιδευμένης συνείδησής τους.
Ο κ. Αμπατζής αρνήθηκε να πολεμήσει στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1919-1922. Μιλώντας για εκείνη την περίοδο, ο κ. Αμπατζής αφηγείται: “Με έστειλαν στους στρατώνες [στη Μικρά Ασία] . . . Εκεί πήρα θάρρος και άρχισα να κηρύττω [στους στρατιώτες] και να λέω ότι ο πόλεμος δεν συμβιβάζεται με το Ευαγγέλιο, το οποίο αναφέρει ότι πρέπει να αγαπάμε και τους εχθρούς μας”. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, ο κ. Αμπατζής συνέχισε να κηρύττει το άγγελμα της Αγίας Γραφής σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.
Ο Νικόλαος Ρεμπεμπός και η σύζυγός του
Ο Νικόλαος Ρεμπεμπός ήταν στρατιώτης στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο. Αλλά καθώς διάβασε την Αγία Γραφή και ένα φυλλάδιο που πήρε από τους Σπουδαστές της Γραφής, η άποψή του για τον πόλεμο άλλαξε. Τελικά, είπε στους ανωτέρους του ότι δεν θα πολεμούσε πια, γνωρίζοντας ότι αυτό μπορεί να τον οδηγούσε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ο Νικόλαος διακήρυττε με τόλμη ότι “ούτε τρίχα δεν θα έπεφτε από το κεφάλι του, αν ο Θεός δεν το επέτρεπε”. Μετά τον πόλεμο, έψαξε τους Σπουδαστές της Γραφής και βαφτίστηκε το 1925.
Οι κ.κ. Αμπατζής και Ρεμπεμπός ήταν απλώς οι πρώτοι από τους πολλούς Έλληνες Μάρτυρες του Ιεχωβά που κράτησαν ουδετερότητα παρά την έντονη πίεση να πάρουν όπλο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1946-1949, συνέχισαν με θάρρος να μην κατατάσσονται στον στρατό ούτε να πηγαίνουν με τους αντάρτες—γι’ αυτό και μερικοί μάλιστα εκτελέστηκαν. Χωρίς να υποκύπτουν στον διωγμό, όλοι τους εξακολούθησαν να κηρύττουν το ειρηνικό άγγελμα της Γραφής, και ο αριθμός των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα αυξήθηκε από 178 το 1940 σε 2.808 το 1949.
Οι φυλακίσεις συνεχίστηκαν για όσους αρνούνταν τη στρατιωτική θητεία λόγω συνείδησης. Συνολικά, 3.788 Μάρτυρες του Ιεχωβά μπήκαν στη φυλακή εξαιτίας της ουδέτερης στάσης τους. Τελικά, το 1997, η Ελλάδα θέσπισε έναν νόμο που επέτρεπε την εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία. Αυτή τη στιγμή, περίπου 100 Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα προσφέρουν εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία.
Το έτος 2022, η Ελλάδα είχε ανώτατο αριθμό 27.995 ευαγγελιζομένων, και βαφτίστηκαν 420 άτομα.
Αυτά τα 100 χρόνια, είναι φανερό ότι ο Θεός τους έχει στηρίξει στην Ελλάδα καθώς παραμένουν σταθερά αποφασισμένοι να μη μαθαίνουν πια τον πόλεμο. «Θα σφυρηλατήσουν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια. Δεν θα σηκώσει σπαθί έθνος εναντίον έθνους ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο.»—Ησαΐας 2:4.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου