Γιατί τα πίσω φώτα στα αυτοκίνητα είναι κόκκινα;

Σήμερα το θεωρούμε αυτονόητο. Όμως το κόκκινο χρώμα στα πίσω φώτα των αυτοκινήτων δεν ήταν πάντα δεδομένο. Είναι από αυτές τις μικρές απορίες της ζωής που σου έρχονται ξαφνικά όταν αράζεις στον καναπέ σου. Εκεί που έτσι ξαφνικά σκέφτεσαι γιατί είναι υποχρεωτικό τα πίσω φώτα στα αυτοκίνητα να είναι κόκκινου χρώματος.



Πηγαίνοντας πίσω στην ιστορία, τα φώτα στις αρχές του αυτοκινήτου, τα υποτυπώδη φώτα ήταν λευκά ή κίτρινα φανάρια (ανάλογα το καύσιμο που έκαιγαν οι λάμπες) για να βλέπει ο οδηγός τον δρόμο.





Για να περάσουν τα φώτα στα αυτοκίνητα χρειάστηκε το παράδειγμα των τρένων. Τα τρένα καθόρισαν τα πρότυπα για την επικοινωνία με άλλα κινούμενα τρένα μέσω φωτεινών σημάτων, υιοθετώντας μετά από πολλά ατυχήματα και ασυνεννοησίες, το πράσινο χρώμα για ελεύθερη κίνηση και το κόκκινο χρώμα ως ένδειξη κινδύνου.

Όμως γιατί επιλέχθηκε το κόκκινο χρώμα και όχι κάποιο άλλο ως σημάδι κινδύνου. Η απάντηση για κάποιους είναι εύκολη, καθώς το κόκκινο χρώμα έχει συνδεθεί παγκόσμια με χαρακτηριστικά που δημιουργούν το αίσθημα κάποιας απειλής.


Η επιλογή του κόκκινου χρώματος δεν θα μπορούσε να είναι τόσο απλή. Και η βάση αυτής της επιλογής είναι στην Φυσική. Από τα χρώματα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που βλέπουν τα μάτια μας, το βιολετί χρώμα έχει την υψηλότερη συχνότητα και το κόκκινο έχει τη χαμηλότερη συχνότητα στο ορατό τμήμα του φάσματος.

Αυτό μας λέει επίσης ότι το βιολετί έχει ελάχιστο μήκος κύματος και το κόκκινο έχει το μέγιστο μήκος κύματος (καθώς η συχνότητα είναι αντιστρόφως ανάλογη με το μήκος κύματος).






Καθώς το μήκος κύματος του βιολετί είναι ελάχιστο, τα σωματίδια είναι σε θέση να διασκορπίσουν το ιώδες πιο αποτελεσματικά από το κόκκινο χρώμα. Έτσι το βιολετί αποκλίνει περισσότερο και το κόκκινο χρώμα αποκλίνει λιγότερο, πράγμα που σημαίνει επίσης ότι τα πράγματα με κόκκινο χρώμα μπορούν να φαίνονται από μεγαλύτερες αποστάσεις.

Το φως διαθλάται λόγω της περιεκτικότητας σε υγρασία στον αέρα, το νερό (κατά την περίοδο των βροχών), την ομίχλη και τις διαφορές στη θερμοκρασία του αέρα που ρέει. Ό,τι κι αν γίνει, το κόκκινο φως θα ταξιδέψει πιο μακριά από οποιοδήποτε άλλο έγχρωμο φως.


Από την δεκαετία του 1930 τα πίσω φώτα καθιερώθηκε να είναι κόκκινα, ενώ λίγο αργότερα επιβλήθηκε και η ανάγκη για επιπρόσθετο φωτισμό κατά την φάση του φρεναρίσματος.

Σήμερα, με την ελευθερία που έχουν οι εταιρίες στο να δημιουργούν νέα σχήματα, οι σχεδιαστές μπορούν να πραγματοποιήσουν ότι τους κατέβει στο κεφάλι, με φωτιστικά σώματα που έχουν πολύ ακραία σχήματα και ιδιαίτερα πολύπλοκες λειτουργίες. Κανείς όμως δεν διαπραγματεύεται ότι το χρώμα που επικρατεί είναι το κόκκινο. Και αυτό θα μείνει αμετάβλητο όσα χρόνια υπάρχουν αυτοκίνητα.