Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΗΣ ΤΟΜΑΤΑΣ

ΠΟΥ ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΑΠΟ ΜΥΚΗΤΕΣ, ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΜΑ.
Σχίσιμο ή σχάσιμο του καρπού.
Εμφανίζονται σχισμές περιμετρικά του ώμου του καρπού ή κάθετα προς το μίσχο. Το φαινόμενο εμφανίζεται με την άνοδο της θερμοκρασίας την
άνοιξη και το καλοκαίρι και πιθανόν και το φθινόπωρο και είναι πιο έντονο στα πλαστικά θερμοκήπια όπου και όταν ο εξαερισμός είναι προβληματικός. Επιτείνεται όταν υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις θερμοκρασίας και υγρασίας στο θερμοκήπιο και όσο πλησιάζει ο καρπός προς την ωρίμανση. Επίσης διαφορές θερμοκρασίας εντός του καρπού τον κάνουν ευαίσθητο στο σχίσιμο. Για την αποφυγή του σχισίματος του καρπού μπορούν να ληφθούν τα παρακάτω προληπτικά μέτρα:
  • Αποφυγή έκθεσης του καρπού απευθείας στον ήλιο κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι με σκίαση.
  • Περισσότερο φύλλωμα στο φυτό κατά το κλάδεμα για κάλυψη του καρπού
  • Συχνά ποτίσματα με λίγο νερό μειώνουν το σχίσιμο
  • Οι καρποί συγκομίζονται μόλις αρχίσει να εμφανίζεται το κόκκινο χρώμα δηλαδή πριν από την πλήρη ωρίμανση.
Ξηρή σήψη κορυφής καρπού.
Προκαλείται στεγνή ξήρανση στο αντίθετο του ποδίσκου άκρο του καρπού. Αναφέρεται ότι οφείλεται σε απορρόφηση νερού που αφαιρούν τα φύλλα από τους καρπούς. Επίσης μπορεί να οφείλεται στην έλλειψη ασβεστίου στο έδαφος ή δυσκολίες στην απορρόφηση και διακίνηση του από το φυτό καθώς και σε κάθε αίτιο που προκαλεί ζημιά στο ριζικό σύστημα ανεξάρτητα από το αίτιο που την προκαλεί και που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της απορρόφησης νερού από το φυτό και επομένως και της ποσότητας του ασβεστίου που απορροφάται. Επίσης συνθήκες ξηρασίας καθώς και τα πολύ υψηλά επίπεδα αλατότητας στο έδαφος αποτελούν συχνά αιτίες που προκαλούν το φαινόμενο της σήψης της κορυφής. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος συνιστώνται η διατήρηση ικανοποιητικών ποσοτήτων ασβεστίου στο έδαφος, αποφυγή περίσσειας αμμωνιακού αζώτου, καλίου και ασβεστίου στο έδαφος γιατί δυσκολεύουν την απορρόφηση του ασβεστίου, εφαρμογή ποτισμάτων με μεγαλύτερη συχνότητα και ψεκασμός του φυλλώματος με διάλυμα 1% CaCl2.
Εσωτερική καστάνωση του καρπού.
Ο καρπός εμφανίζει εσωτερικά προς το μέρος του ποδίσκου πλατιές καφές ραβδώσεις. Τα συμπτώματα φαίνονται καλύτερα σε τομή του ανώριμου πράσινου καρπού κοντά στο ποδίσκο. Εξωτερικά η περιοχή αυτή του καρπού παρουσιάζεται σκληρή , ανώμαλη και συχνά καθιζάνουσα. Το πρόβλημα εμφανίζεται συνήθως σε μία ή δύο ταξιανθίες του φυτού. Θεωρείται ότι οφείλεται σε προσβολή του καρπού από το ιό του μωσαϊκού του καπνού. Για τον έλεγχο της ανωμαλίας αυτής συνιστώνται η χρήση ποικιλιών τομάτας ανθεκτικών στον ιό, λήψη όλων των μέτρων υγιεινής για αποφυγή προσβολής και διάδοσης τους ιού, αύξηση συχνότητας και ποσότητας νερού άρδευσης και λίπανσης.
Γκρίζα τοιχώματα καρπού.
Μόλις ο καρπός αρχίζει να γυαλίζει, παρουσιάζει γκρίζες ή γκριζοκαφέ ραβδώσεις στα εξωτερικά τοιχώματα και σε διάφορες θέσεις κυρίως στα πλευρά και στην βάση ενώ η περιοχή κοντά στον ποδίσκο είναι ομαλή και χωρίς καθίζηση.
Ανομοιόμορφη ωρίμανση καρπού. 
Η ανωμαλία αυτή στον καρπό της τομάτας είναι προχωρημένη μορφή της προηγούμενης στον ώριμο και σχεδόν ώριμο καρπό. Τα αίτια που προκαλούν τις φυσιολογικές ανωμαλίες τόσο στα γκρίζα τοιχώματα όσο και και στην ανομοιόμορφη ωρίμανση του καρπού είναι αρκετά και δρουν μεμονωμένα ή σε συνδυασμούς και οφείλονται κυρίως στο αέριο και εδαφικό περιβάλλον των φυτών όπως είναι η υψηλή εδαφική υγρασία, υψηλά επίπεδα αζώτου, χαμηλά επίπεδα καλίου.
Γωνιώδης καρπός.
Ο καρπός παρουσιάζει αλλαγή του χαρακτηριστικού σχήματος της ποικιλίας, εμφανίζεται περισσότερο γωνιώδης και είναι πιο ελαφρύς σε σχέση με το μέγεθος του. Πιθανό αίτιο είναι η έλλειψη καλίου στο έδαφος. Ο έλεγχος του προβλήματος επιτυγχάνεται με την μείωση της βλαστομανίας του φυτού στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης του με καλλιεργητικά μέσα όπως με αύξηση του επιπέδου καλίου για τον έλεγχου του επιπέδου αζώτου.
Παραμόρφωση καρπού.
Ο καρπός παραμορφώνεται και σχηματίζονται υπερπλασίες και σχισμές στην αντίθετη του ποδίσκου περιοχή. Πιο συχνά παρουσιάζεται η ανωμαλία αυτή τους χειμερινούς μήνες και αν και τα αίτια δεν είναι γνωστά, πιστεύεται ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση που εκδηλώνεται όταν οι συνθήκες κατά την άνθηση δεν είναι κατάλληλες. Μηχανικοί τραυματισμοί των καρπών σε πολύ νεαρό στάδιο ανάπτυξης τους προκαλεί παραμορφώσεις κατά την ωρίμανση των καρπών και απώλεια της εμπορικής τους αξίας.
Ηλιόκαυμα. Σε περιπτώσεις έντονης ηλιοφάνειας, εκτεθειμένοι καρποί εμφανίζουν τοπικά εγκαύματα και παίρνουν την μορφή αποχρωματισμένων κηλίδων και οι ζημιές στους καρπούς είναι μόνιμες. Το ηλιόκαυμα μπορεί να αποφεύγεται με τον περιορισμό της αποφύλλωσης ώστε οι καρποί να βρίσκονται υπό σκιά και με σκίαση.
Χείμερα. Η ανωμαλία αυτή οφείλεται σε γενετικά αίτια. Εμφανίζεται σε μικρή η μεγάλη έκταση στο φυτό. Στις περιπτώσεις που εμφανίζεται σε μεγάλη έκταση, τα παραγόμενα άνθη είναι στείρα. Όταν όμως η εμφάνιση της χείμερας πάνω στο φυτό είναι μερική, τότε παράγονται καρποί οι οποίοι συχνά φέρουν εξογκωμένες ραβδώσεις στην επιφάνεια του καρπού , οι οποίες ξεκινούν από το σημείο του κάλυκα και καταλήγουν στο αντίθετο του ποδίσκου άκρο του καρπού. Η περιοχή των ραβδώσεων κατά την ωρίμανση καθυστερεί την εμφάνιση του χρώματος με αποτέλεσμα την εμφάνιση ανομοιό-μορφής ωρίμανσης και οι καρπός θεωρείται μη εμπορεύσιμος.

Γραμματέα Αναστασία
Γεωπόνος ΓΠΑ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου