Ένα λαϊκό θέαμα γεμάτο τέρατα και σημεία

-Εδώ, κύριοι, βλέπετε το ¨τέρατον¨¨...
Η πλατεία της συνοικίας μου, αναστατώθηκε από τις φωνές ενός πιτσιρικά, που ωρυόταν απεγνωσμένα έξω από μια μικρή προχειροφτιαγμένη παράγκα. Ένα πρόχειρο θέατρο είχε εγκατασταθεί στο τσαντίρι, γεμάτο κολλημένα πανό που παρίσταναν σημεία και τέρατα!
-Εδώ, κύριοι, βλέπετε και θαυμάζετε το τέρας που γέννησε στην Κατερίνη μια γαϊδάρα, με δύο σώματα και οχτώ πόδια!... Έχει και μάτια διπλά το ¨τέρατον¨! Συνέχισε ο μικρός...

Η διαλάληση έκανε μια χαρά τη δουλίτσα της, και άφθονη μαρίδα είχε ήδη συγκεντρωθεί στη πλατεία, ενώ το νέο έκανε το γύρω στις γειτονιές ξεσηκώνοντας και τους μεγάλους.


-Τρεχάτε στη πλατεία. Φθάσανε ζωντανά άγνωστα θηρία της Σιβηρίας!
Ο μικρός μπροστά στο τσαντίρι δεν ήθελε να τελειώσει:
-Θα δείτε και τα θεριά της Σιβηρίας, γεννηθέντα προ εκατό ετών! Θα δείτε και τους δύο ετεροθαλείς αδελφούς που είναι Σιαμαίοι! Θάγμα πρωτάκουστον, κύριος!

Πληρώνω το δίφραγκο και εισέρχομαι. Στο βάθος της σκηνής κάθεται ¨το τέρατον¨ κλεισμένο σε ένα κλουβί. Πρόκειται περί ενός... αετού.
-Αυτό,,, γέννησε η γαϊδάρα; ρωτά ένας πιτσιρίκος.
-Δεν το πιστεύετε; Να θάψω την αδερφή μου! ορκίζεται ο ¨ιμπρεσάριος¨.
-Και πού είναι τα οχτώ πόδια και τα δύο σώματα; επιμένει ο μικρός άπιστος Θωμάς...
-Μα αυτά τα έχει... η γαϊδάρα που το γέννησε! Περάστε τώρα και από εδώ να δείτε το κορίτσι που δουλεύει με τα πόδια τη μηχανή του ραψίματος!
Περνάμε και ¨από εδώ¨. Σε ένα τραπεζάκι μια καημένη γυναίκα κλωτσάει απεγνωσμένα το χερούλι μιας ραπτομηχανής που δεν θέλει να γυρίσει με τίποτα...

-Φαίνεται είναι αλάδωτή η μηχανή, δικαιολογείται ο ¨ιμπρεσάριος¨. Αλλά το κορίτσι κλωτσάει με το πόδι!


-Αμ΄τι, με το χέρι ήθελες να κλωτσάει ρε μπάρμπα; αγανακτεί ο μικρός...
-Περάστε τώρα κι΄από εδώ... να δείτε τους Σιαμαίους αδερφούς!
Οι ¨ετεροθαλείς Σιαμαίοι¨, απεικονίζονται σε ένα είδος οικτρής ελαιογραφίας!...
-Αυτοί είναι; Μα καλά, πού είναι οι πραγματικοί; τολμώ να ρωτήσω...
Ο ¨ιμπρεσάριος¨ με ατενίζει με ύφος ¨πίσω μου, σε έχω σατανά!¨
-Τους πραγματικούς ήθελες να μας δώσουνε κύριος; Και να τους δεις εσύ με ένα δίφραγκο; Μωρέ, πολύ έξυπνος είσαι!
Αισθάνομαι ένα ελαφρύ ρίγος να με διαπερνά, και κάνω ένα βήμα προς την έξοδο.
-Φσσστ! Δεν τελέψαμε ακόμα, κύριος! Έχουμε και τα θεριά της Σιβηρίας, λέει με στόμφο τραβώντας ταυτόχρονα μια κουρτίνα!


Τα βλέπω πεταμένα σε μια γωνιά του τσαντηριού υπό μορφή κομματιών γούνας!
-Αυτά είναι τα θηρία;

-Ναι, δεν σου γεμίζουνε το μάτι;

-Μα... απ΄έξω γράφει ζωντανά!
-Ρε ζωντανά ήθελες να είναι εδώ και εκατό χρόνια που γεννηθήκανε;
Προτού προλάβω να διαμαρτυρηθώ, ο ¨ιμπρεσάριος: αναγγέλλει το τέλος της παράστασης!


Έξω ο κόσμος κάνει ουρά για να μπει! Τα διφραγκάκια πέφτουν βροχή... Ασφαλώς η επιχείρηση δεν έχει κρίσι, αλλά μήπως έχει κρίσι και το ¨αξιότιμο κοινό¨; Αναρωτιέμαι, και σπεύδω να εξαφανιστώ μήπως με δει κανένας φίλος!