Όταν η Τουρκία απαγόρευσε τη διδασκαλία των ελληνικών στα νησιά Ίμβρο & Τένεδο

Πώς παραβιάστηκε -ξανά- η Συνθήκη της Λωζάνης από την τουρκική πλευρά… Σχετικές ιστορίεςx Η Τουρκία πxούλησε τα οστά των σφαγμένων Ελλήνων & Αρμενίων για βιομηχανική

χρήση; Ο Παντουρκισμός ως ανερχόμενη απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα – Ανάλυση Αλί Σάμι: Ο Οθωμανός φωτογράφος που αντιτάχθηκε στις τουρκικές θηριωδίες 

Η Τριακονταετής Γενοκτονία Η Τουρκία εξαφανίζει τα ίχνη του ελληνικού πολιτισμού στη Σμύρνη Η 1η Ιουλίου σηματοδοτεί την επέτειο της ημέρας που η Τουρκία απαγόρευσε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα νησιά Ίμβρος και Τένεδος, (τώρα Gokceada και Bozcaada στα τουρκικά) και τα δύο πρώην ελληνικά από την αρχαιότητα. Ωστόσο, μετά την άνοδο του τουρκικού εθνικισμού και τις διώξεις των Ελλήνων στα μέσα της δεκαετίας του 1950, την 1η Ιουλίου 1964, η τότε τουρκική κυβέρνηση απαγόρευσε τη διδασκαλία της ελληνικής στα δύο νησιά. Τα δύο νησιά του Αιγαίου ήταν ελληνικά από τα αρχαία χρόνια, καθώς η Ίμβρος ανήκε στην Αθηναϊκή Συμμαχία και στην Τένεδο υπήρχε ναός του Απόλλωνα. Ωστόσο, μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τα δύο νησιά του Αιγαίου διεκδικήθηκαν από τους Οθωμανούς και τους Ενετούς, κυρίως λόγω της στρατηγικής τους θέσης, καθώς και τα δύο βρίσκονται πολύ κοντά στην είσοδο του στενού των Δαρδανελίων που οδηγεί στη θάλασσα του Μαρμαρά. Την εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στην Ίμβρο υπήρχαν 8.000 Έλληνες και στην Τένεδο σχεδόν 3.000. Μέχρι το 1920 ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αφού η Τουρκία και η Γερμανία έχασαν τον πόλεμο, η Συνθήκη των Σεβρών του 1920 παραχώρησε τα δύο νησιά στην Ελλάδα, γεγονός που χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από τους κατοίκους τους. Ωστόσο, η χαρά κράτησε μόνο δύο χρόνια. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την ήττα του ελληνικού στρατού, η Συνθήκη της Λωζάνης παραχώρησε τα νησιά στην Τουρκία. Οι κάτοικοι των νησιών εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, με τη Συνθήκη να προβλέπει την αυτονομία και την προστασία των Ελλήνων κατοίκων και γενικότερα των μειονοτήτων. Δυστυχώς, η συμφωνία παραβιάστηκε από την τουρκική πλευρά

Ήδη από το 1927, τα περισσότερα κτίρια του νησιού κατεδαφίστηκαν, καθώς τέθηκε σε εφαρμογή ένας μαζικός αποικισμός ανθρώπων από την τουρκική ενδοχώρα. Ο πληθυσμός των νησιών αλλοιώθηκε σταδιακά, μαζί με την απαλλοτρίωση των περιουσιών που ανήκαν σε Έλληνες. Το 1955 ο τουρκικός φανατισμός βρισκόταν στο αποκορύφωμά του, οδηγώντας σε διώξεις Ελλήνων που ζούσαν στα τουρκικά εδάφη. Οι συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων στην Τουρκία ήταν πολύ δύσκολες.* Την 1η Ιουλίου 1964, σε μια προσπάθεια να αλλοιώσουν περαιτέρω τους πληθυσμούς της Ίμβρου και της Τενέδου, οι Τούρκοι απαγόρευσαν τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία. Ήταν την ίδια εποχή που εκδιώχτηκε μεγάλος αριθμός Ελλήνων που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη. Το 1924 τα σχολεία των δύο νησιών ήταν όλα ελληνικά, ενώ τη χρονιά της απαγόρευσης της Ίμβρου λειτουργούσαν επτά ελληνικά σχολεία με 693 Έλληνες μαθητές. Στην Τένεδο ο αριθμός ήταν πολύ μικρότερος. Πολλοί Έλληνες εγκατέλειψαν τα δύο νησιά. Άλλοι αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ωστόσο, πολλοί Έλληνες άντεξαν, με τη μητρική γλώσσα να μιλιέται ακόμα στα δύο νησιά. Χαρακτηριστικά, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος γεννήθηκε στην Ίμβρο. Σήμερα, στην Ίμβρο υπάρχουν περισσότεροι από 800 Έλληνες. Στην Τένεδο δεν ξεπερνούν τα 30. Το 2013, 39 χρόνια μετά την κατάργηση της ελληνικής γλώσσας, το τουρκικό κράτος ενέκρινε τη λειτουργία μειονοτικού σχολείου στην Ίμβρο. Δύο χρόνια αργότερα ιδρύθηκε ελληνικό λύκειο. Το 2016 τα δύο σχολεία της Ίμβρου είχαν 13 μαθητές, με τον αριθμό να αναμένεται να αυξηθεί καθώς οι Έλληνες που ζουν στο νησί θέλουν να διαιωνίσουν την παρουσία τους στην Ίμβρο. Ταυτόχρονα, ελληνικές οικογένειες άρχισαν να επιστρέφουν στην Ίμβρο και την Τένεδο, όπου γεννήθηκαν τα νησιά. Σήμερα, μετά από 40 χρόνια απαγόρευσης της ελληνικής γλώσσας, ο Ελληνισμός επιστρέφει ντροπαλά αλλά σταθερά στα δύο απομακρυσμένα νησιά, καθώς διδάσκονται ξανά τα ελληνικά. Πηγή: Φίλιππος Χρυσόπουλος/greekreporter * Οι τουρκικές αρχές στην προσπάθειά τους να διώξουν τους Έλληνες από το νησί τους, έχτισαν «ανοιχτές φυλακές» όπου οι κρατούμενοι μπορούσαν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο νησί κατά τη διάρκεια της ημέρας και έπρεπε να επιστρέψουν στα κελιά τους μόνο τη νύχτα, κάτι που σπάνια συνέβαινε. , όμως. Φυσικά, το ποσοστό εγκληματικότητας εκτοξεύτηκε κάνοντας τη ζωή των Ελλήνων αφόρητη…


Did Turkey sell the bones of slaughtered Greeks & Armenians for industrial use?