Δεκέμβριος και οι γιορτές στην Αθήνα του 1896 Μια μικρή ανασκόπηση -κέντημα γραφής- για την ατμόσφαιρα της Αθήνας εκείνα τα χρόνια. Η Αθήνα τον Δεκέμβριο είναι στο στοιχείο της. Η γλυκιά γιορτή της Βηθλεέμ αποδίδει στο άστυ της Παλλάδος την χριστιανική του όψη και ο ενθυμούμενος την επικούρειο ειδωλολατρία της Πρωτομαγιάς, απορεί πού βρέθηκε τόση δόση θρησκευτικού ζήλου! Ιδιαίτερα η κίνηση τις παραμονές είναι ό, τι πιο ζωηρό και θορυβώδες μπορεί κανείς να φανταστεί. Νομίζεις ότι ολόκληρη η πόλη ετοιμάζεται να ταξιδέψει και προμηθεύεται εφόδια. Οι δρόμοι βρίθουν από κόσμο και στα εμπορικά καταστήματα οι δοσοληψίες παίρνουν ασύλληπτες διαστάσεις. Οι έμποροι λησμονούν τα αιώνια παράπονά τους για την απραξία της αγοράς αφού λύνονται ασυνείδητα και τα πιο σφιχτά βαλάντια, ενώ το χρήμα θροεί διαχεόμενο παντού. Η Αθήνα παίρνει όψη μεγαλούπολης. Οι προθήκες των καταστημάτων θυμίζουν Παρίσι και Λονδίνο. Ο κερδώος Ερμής εγκαθίσταται προσωρινά στον φερώνυμο αυτού δρόμο. Η οδός Σταδίου με τα μεγαλοπρεπή καταστήματά της αποβαίνει στάδιο δαπανηρής καλαισθησίας ή φιλόκαλης σπατάλης, ενώ απολύει ικανούς ασκούς ανέμου ο Αίολος στην απέραντη οδό του, συμπαρασύροντας αμύθητο ποσό χρωμολιθογραφημένων εικόνων του Γεωργίου Σταύρου στα ταμεία του εμπορίου και της βιομηχανίας. (σ.σ. Τα χαρτονομίσματα εκείνης της εποχής έφερναν την εικόνα του Γεωργίου Σταύρου ιδρυτού της Εθνικής Τράπεζας, που πρώτη ανέλαβε την έκδοση τους) Αλλά εκεί όπου κυριαρχεί η ουσιαστική άποψη της χριστουγεννιάτικης απόλαυσης είναι η Κεντρική Αγορά. Ο γαστρονομικός πλούτος όλης της χώρας εκεί εκτίθεται, με ακαταμάχητη προκλητικότητα, σε διαστάσεις ποσότητας και ποικιλίας, που μπορούν να προξενήσουν ίλιγγο στους οπαδούς του Λούκουλλου. Την γιορτή, το πανηγύρι ο Ρωμιός, πολύ φυσικά, τα εννοεί πρωτίστως συνδεδεμένα με τα θέλγητρα λαμπρού συμποσίου. Τις πνευματικές απασχολήσεις κατά τη διάρκεια των γιορτών τις αφήνει για τους πουριτανούς και τους θεολόγους... Δεν προφταίνει, όμως, να κοπάσει ο πυρετός αυτός και αρχίζει το παραλήρημα των παραμονών του Νέου Έτους. Και παρίστασθε τότε στο περίεργο θέαμα ολόκληρης κοινωνίας ανθρώπων, οι οποίοι υποπίπτουν αναφανδόν στο έγκλημα της δωροδοκίας! Ως γνωστόν το ρήμα «δίδω» ωχριά προς στιγμήν προ της εύγλωττης εκφραστικότητας του ρήματος «δωρίζω», αυτοί δε που κάνουν ιδιαίτερη χρήση αυτού του ρήματος ίναι οι οικογενειάρχες!

 Μια μικρή ανασκόπηση -κέντημα γραφής- για την ατμόσφαιρα της Αθήνας εκείνα τα χρόνια.
Η Αθήνα τον Δεκέμβριο είναι στο στοιχείο της. Η γλυκιά γιορτή της Βηθλεέμ αποδίδει στο άστυ της Παλλάδος την χριστιανική του όψη και ο ενθυμούμενος την επικούρειο ειδωλολατρία της Πρωτομαγιάς, απορεί πού βρέθηκε τόση δόση θρησκευτικού ζήλου!
Ιδιαίτερα η κίνηση τις παραμονές είναι ό, τι πιο ζωηρό και θορυβώδες μπορεί κανείς να φανταστεί. Νομίζεις ότι ολόκληρη η πόλη ετοιμάζεται να ταξιδέψει και προμηθεύεται εφόδια. Οι δρόμοι βρίθουν από κόσμο και στα εμπορικά καταστήματα οι δοσοληψίες παίρνουν ασύλληπτες διαστάσεις. Οι έμποροι λησμονούν τα αιώνια παράπονά τους για την απραξία της αγοράς αφού λύνονται ασυνείδητα και τα πιο σφιχτά βαλάντια, ενώ το χρήμα θροεί διαχεόμενο παντού.
Η Αθήνα παίρνει όψη μεγαλούπολης. Οι προθήκες των καταστημάτων θυμίζουν Παρίσι και Λονδίνο. Ο κερδώος Ερμής εγκαθίσταται προσωρινά στον φερώνυμο αυτού δρόμο. Η οδός Σταδίου με τα μεγαλοπρεπή καταστήματά της αποβαίνει στάδιο δαπανηρής καλαισθησίας ή φιλόκαλης σπατάλης, ενώ απολύει ικανούς ασκούς ανέμου ο Αίολος στην απέραντη οδό του, συμπαρασύροντας αμύθητο ποσό χρωμολιθογραφημένων εικόνων του Γεωργίου Σταύρου στα ταμεία του εμπορίου και της βιομηχανίας.



(σ.σ. Τα χαρτονομίσματα εκείνης της εποχής έφερναν την εικόνα του Γεωργίου Σταύρου ιδρυτού της Εθνικής Τράπεζας, που πρώτη ανέλαβε την έκδοση τους)

Αλλά εκεί όπου κυριαρχεί η ουσιαστική άποψη της χριστουγεννιάτικης απόλαυσης είναι η Κεντρική Αγορά. Ο γαστρονομικός πλούτος όλης της χώρας εκεί εκτίθεται, με ακαταμάχητη προκλητικότητα, σε διαστάσεις ποσότητας και ποικιλίας, που μπορούν να προξενήσουν ίλιγγο στους οπαδούς του Λούκουλλου.



Την γιορτή, το πανηγύρι ο Ρωμιός, πολύ φυσικά, τα εννοεί πρωτίστως συνδεδεμένα με τα θέλγητρα λαμπρού συμποσίου. Τις πνευματικές απασχολήσεις κατά τη διάρκεια των γιορτών τις αφήνει για τους πουριτανούς και τους θεολόγους...


Δεν προφταίνει, όμως, να κοπάσει ο πυρετός αυτός και αρχίζει το παραλήρημα των παραμονών του Νέου Έτους. Και παρίστασθε τότε στο περίεργο θέαμα ολόκληρης κοινωνίας ανθρώπων, οι οποίοι υποπίπτουν αναφανδόν στο έγκλημα της δωροδοκίας!

Ως γνωστόν το ρήμα «δίδω» ωχριά προς στιγμήν προ της εύγλωττης εκφραστικότητας του ρήματος «δωρίζω», αυτοί δε που κάνουν ιδιαίτερη χρήση αυτού του ρήματος ίναι οι οικογενειάρχες!