Η φρεγάτα «Ψαρά» του Πολεμικού Ναυτικού εξουδετερώνει drones με χαμηλό κόστος, χρησιμοποιώντας το ελληνικό σύστημα Centaur.Σε μια περίοδο που το κόστος της αντιαεροπορικής άμυνας αυξάνεται ραγδαία για τις σύγχρονες ναυτικές δυνάμεις, μια ελληνική φρεγάτα φαίνεται να προσφέρει ένα διαφορετικό μοντέλο αντιμετώπισης των νέων απειλών.Σύμφωνα με το «The Military Channel», η φρεγάτα HS Psara (F454) του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας έχει αναδειχθεί σε χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας πιο βιώσιμης οικονομικά στρατηγικής άμυνας απέναντι στα σμήνη των drones που κυριαρχούν πλέον στα σύγχρονα πεδία μάχης.
Κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων στην Ερυθρά Θάλασσα, το πλοίο κατάφερε να εξουδετερώσει επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό εγχώριας τεχνολογίας ηλεκτρονικού πολέμου και συμβατικών ναυτικών όπλων. Η προσέγγιση αυτή δείχνει ότι η αντιμετώπιση ενός πολέμου φθοράς δεν απαιτεί απαραίτητα τα πιο ακριβά οπλικά συστήματα.
Το οικονομικό πρόβλημα της σύγχρονης αεράμυνας
Τα τελευταία χρόνια, ναυτικές δυνάμεις όπως εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με μια δύσκολη οικονομική πραγματικότητα: η κατάρριψη φθηνών drones με πανάκριβους πυραύλους δημιουργεί μια εξαιρετικά ασύμφορη ισορροπία.
Σε αρκετές περιπτώσεις, πύραυλοι κόστους έως και 2 εκατομμυρίων δολαρίων χρησιμοποιούνται για την εξουδετέρωση στόχων που κοστίζουν μερικές δεκάδες χιλιάδες δολάρια. Μέσα σε αυτό το διαμορφωμένο περιβάλλον, η επιχειρησιακή εμπειρία της ελληνικής φρεγάτας έδειξε έναν διαφορετικό δρόμο.
Το ελληνικό σύστημα Centaur
Στον πυρήνα της αμυντικής στρατηγικής του πλοίου βρίσκεται το σύστημα αντιμετώπισης drones Centaur (Κένταυρος), το οποίο έχει αναπτυχθεί από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.
Το σύστημα αυτό ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων «soft-kill» τεχνολογιών. Αντί να καταστρέφει έναν στόχο με βλήμα, χρησιμοποιεί ισχυρές παρεμβολές ραδιοσυχνοτήτων για να διακόψει την επικοινωνία μεταξύ ενός drone και του χειριστή του.
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματά του είναι η δυνατότητα παθητικού εντοπισμού στόχων σε αποστάσεις έως και 150 χιλιομέτρων, χωρίς την ανάγκη ενεργοποίησης ραντάρ που θα μπορούσε να αποκαλύψει τη θέση του πλοίου.
Σε μία χαρακτηριστική εμπλοκή στις 7 Ιουλίου 2024, το «Ψαρά» χρησιμοποίησε το Centaur για να απενεργοποιήσει ηλεκτρονικά δύο drones. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη είτε συνετρίβησαν είτε ενεργοποίησαν αυτόματα συστήματα ασφαλείας και απομακρύνθηκαν από την περιοχή. Το κόστος της αναχαίτισης περιορίστηκε ουσιαστικά στην ηλεκτρική ενέργεια που απαιτήθηκε για τη λειτουργία του συστήματος.
Η επιστροφή των πυροβόλων
Παράλληλα, το πλοίο αξιοποίησε και μια πιο παραδοσιακή μέθοδο άμυνας: το κύριο πυροβόλο του. Στην ίδια επιχείρηση, το πυροβόλο Mk 45 των 127 χιλιοστών χρησιμοποιήθηκε για την κατάρριψη ενός drone.
Η επιλογή αυτή αποδεικνύεται ιδιαίτερα οικονομική. Ένα βλήμα εγγύτητας για το συγκεκριμένο πυροβόλο κοστίζει περίπου 2.000 έως 5.000 δολάρια - ποσό πολλαπλάσια μικρότερο από το κόστος ενός πυραύλου αναχαίτισης.
Με αυτή τη λογική, μια φρεγάτα μπορεί να αντιμετωπίσει εκατοντάδες drones με το κόστος που απαιτείται για έναν μόνο σύγχρονο πύραυλο.
Νέα αποστολή στην Κύπρο
Η επιχειρησιακή εμπειρία της φρεγάτας «Ψαρά» οδήγησε και σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη αποστολή. Μετά τις επιθέσεις με drones και πυραύλους τον Μάρτιο του 2026 κατά της βρετανικής βάσης RAF Akrotiri στην Κύπρο, η ελληνική κυβέρνηση απέστειλε τη φρεγάτα στην περιοχή για να ενισχύσει την άμυνα του νησιού.
Στην αποστολή αυτή η φρεγάτα «Ψαρά» επιχειρεί μαζί με τη σύγχρονη φρεγάτα HS Kimon. Οι δύο μονάδες καλύπτουν διαφορετικά επίπεδα απειλών: η «Κίμων» χρησιμοποιεί προηγμένα ραντάρ και πυραύλους μεγάλης εμβέλειας για στόχους μεγάλου ύψους, ενώ η «Ψαρά» επικεντρώνεται στον εντοπισμό και την εξουδετέρωση χαμηλού κόστους σμηνών drones.
Το μάθημα για τις σύγχρονες ναυτικές δυνάμεις
Η εμπειρία της ελληνικής φρεγάτας δείχνει ότι το μέλλον της ναυτικής άμυνας δεν βρίσκεται απαραίτητα σε μεγαλύτερα ή ακριβότερα όπλα, αλλά σε έναν πιο έξυπνο συνδυασμό τεχνολογιών.
Παρά το γεγονός ότι ανήκει στην κλάση Hydra-class frigate και διαθέτει σκαρί περίπου τριών δεκαετιών, το «Ψαρά» αποδεικνύει ότι η σωστή αξιοποίηση της εγχώριας τεχνολογίας μπορεί να μετατρέψει ένα παλαιότερο πλοίο σε έναν ιδιαίτερα αποτελεσματικό «παίκτη» στη σύγχρονη ναυτική σύγκρουση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου