Χαρακτήρας: Ένα έργο τέχνης με πρόσωπα εμάς τους ίδιους

«αρχή πάντων ορισμός εστίν»
Ένα από τα πλέον σημαντικά θέματα σε ό,τι κάνουμε, λέμε ή σκεφτόμαστε στην ζωή μας, είναι
ο ορισμός της έννοιας, σε τι αναφερόμαστε.

Ακολουθώντας πάντα το ρητό του Αριστοτέλη : «αρχή πάντων ορισμός εστίν» το οποίο
σημαίνει ότι για να ξεκινήσουμε να συζητήσουμε οτιδήποτε, θα πρέπει να το
το ορίσουμε, έτσι σε πρώτο πλάνο θα ασχοληθούμε με τον ορισμό της έννοιας Προσωπικότητας, Χαρακτήρα αλλά και του Ψυχισμού.

Λέξεις τις οποίες χρησιμοποιούμε όλοι και όλες μας καθημερινά, τις ακούμε, τις διαβάζουμε
αλλά πολλές φορές τίθεται το ερώτημα αν και κατά πόσο γνωρίζουμε την απάντηση στην
ερώτηση: "Tι εννοείς; Τι σημαίνει αυτό που λες;"

Μην εκπλήσσεστε με το γεγονός ότι πολλές φορές μιλάμε αλλά δεν γνωρίζουμε τις ακριβείς έννοιες των λέξεων που χρησιμοποιούμε.

Πολλές φορές λέμε: "πάνω στα νεύρα μου είπα αυτό, έκανα αυτό, δεν εννοούσα εκείνο" και οι δικαιολογίες επαναλαμβάνονται. Άλλοτε δίκαιες και άλλοτε επιφανειακές. Το θέμα είναι να γνωρίζουμε τι, πώς και γιατί. Εφόσον γνωρίζουμε τι, γιατί και πώς, η κατάσταση γίνεται πιο σαφής, πιο στοχευμένη άρα και πιο εύκολο επιλύσιμη.

Στην καθημερινότητά μας πολλές φορές λέμε: "έχει έντονη προσωπικότητα, δυναμική, αδύναμη, αδιάφορη αλλά και ο ψυχισμός του είναι μυστήριος, μπερδεμένος", και πολλά άλλα. Τι άραγε εννοούμε με αυτές τις λέξεις είναι πραγματικά προς μεγάλη διερεύνηση

Λοιπόν, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη και τον Τζον Λοκ, με τους οποίους συμφωνώ, όταν γεννηθεί ένα παιδί είναι tabula rasa, δηλαδή άγραφος χάρτης. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί όταν γεννιέται δεν έχει καμία εμπειρία, δεν έχει διαμορφωμένο χαρακτήρα. Η διαδικασία μέσω της οποίας ο άνθρωπος πετυχαίνει να αναπτύξει τις ανθρώπινες ιδιότητες και χαρακτηριστικά, να γίνει πρόσωπο που έχει αξίες και σκοπούς, να οικειοποιείται κανόνες, θεσμούς, δεξιότητες, ρόλους και να υιοθετεί, τέλος, σχήματα συμπεριφοράς που θεωρούνται κατάλληλα για το κοινωνικό του περιβάλλον ονομάζεται κοινωνικοποίηση. Ο Σωκράτης, ως ο πρώτος ανθρωποκεντρικός φιλόσοφος που ασχολήθηκε με το μείζον αυτό ζήτημα, θεωρούσε ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι από τη φύση του κακός (σε αυτόν ανήκει η γνωστή φράση, ουδείς εκών κακός). Ο χαρακτήρας είναι ένα έργο τέχνης με πρόσωπα εμάς τους ίδιους. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι οι σχέσεις, οι εμπειρίες μας, οι αντιλήψεις και οι αξίες μας.

Η ετυμολογία της λέξης χαρακτήρας, από τα αρχαία ελληνικά, αναφέρεται σε ένα χαρακτικό εργαλείο ή σφραγίδα. Ο χαρακτήρας, λοιπόν, είναι κάτι που βρίσκεται βαθιά χαραγμένο ή σφραγισμένο μέσα μας και μας αναγκάζει να δρούμε με συγκεκριμένους τρόπους, πέρα από την επίγνωση και τον έλεγχό μας. Σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες, οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι η προσωπικότητα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως: 

• εξωστρέφεια,
• τερπνότητα, 
• ευσυνειδησία,
• νευρωτισμός, 
• ανοιχτοσύνη.

Από την: Μαρία Βεργίνη