Μια ασήμαντη λεπτομέρεια στο έδαφος οδήγησε σε έναν από τους πιο σπάνιους θησαυρούς της Εποχής του Χαλκού.Ένα εύρημα χωρίς προηγούμενο
Το μυστήριο πίσω από την απόκρυψη
΄Ηταν μια συνηθισμένη βόλτα στο δάσος όταν ένας άνδρας πρόσεξε κάτι που έμοιαζε με σύρμα να προεξέχει από το έδαφος. Υπέθεσε πως πρόκειται για παλιό καλώδιο, ίσως απομεινάρι από κάποια παγίδα κυνηγιού. Όταν όμως το τράβηξε ελαφρά, κατάλαβε αμέσως ότι κρατούσε κάτι πολύ διαφορετικό στα χέρια του.
Το μέταλλο δεν έμοιαζε κοινό. Η υφή και το βάρος του μαρτυρούσαν χρυσό. Σκάβοντας προσεκτικά, διαπίστωσε πως δεν ήταν μόνο ένα αντικείμενο. Κάτω από το χώμα κρυβόταν κάτι πολύ μεγαλύτερο. Αντί να συνεχίσει μόνος του, έκανε κάτι που δεν θα το επιχειρούσαν πολλοί: Ειδοποίησε το μουσείο.
Λίγο αργότερα, αρχαιολόγοι έφτασαν στο σημείο και αποκάλυψαν έναν εντυπωσιακό θησαυρό. Εννέα χρυσές σπείρες, σχεδόν άθικτες, με συνολικό βάρος 257 γραμμάρια. Ως ανταμοιβή για την υπεύθυνη στάση του, ο άνθρωπος που τις εντόπισε έλαβε 8.600 ευρώ.
Ένα εύρημα χωρίς προηγούμενο
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τα αντικείμενα χρονολογούνται στην Εποχή του Χαλκού, περίπου μεταξύ 1000 και 1300 π.Χ. Η απουσία άλλων ευρημάτων δεν επιτρέπει ακριβέστερη χρονολόγηση, ωστόσο οι αναλογίες με γνωστά δείγματα οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο του Μουσείου Νάχοτσκ, Γιαν Κόστιαλ, οι σπείρες αποτελούν πιθανότατα ημιτελές προϊόν, έτοιμο για μεταφορά χρυσού. Το σχήμα και η τεχνική τους συνδέονται άμεσα με τον πολιτισμό της Λουσατίας. Σε τέτοιο αριθμό και σε τέτοια κατάσταση διατήρησης, το εύρημα θεωρείται μοναδικό.
Το μυστήριο πίσω από την απόκρυψη
Το γιατί βρέθηκαν αυτές οι χρυσές σπείρες θαμμένες σε ένα δάσος παραμένει άγνωστο. Οι αρχαιολόγοι δεν αποκλείουν κανένα ενδεχόμενο. Ίσως κάποιος τις έκρυψε για ασφάλεια και δεν επέστρεψε ποτέ. Ίσως συνέβη κάτι απρόσμενο. Ίσως επρόκειτο για τελετουργική απόθεση.
Εργαστηριακές εξετάσεις στην Πράγα έδειξαν ότι τα κομμάτια κατασκευάστηκαν στο ίδιο εργαστήριο και την ίδια χρονική περίοδο. Το πάχος του σύρματος και ο τρόπος περιέλιξης είναι πανομοιότυπα. Επτά σπείρες ζυγίζουν από 27 έως 33 γραμμάρια, ενώ δύο ακόμη 21 γραμμάρια, γεγονός που δείχνει ότι δεν πρόκειται για σπασμένα αντικείμενα.
Η αρχαιολόγος Μαρτίνα Σβατόνοβα επισημαίνει ότι οι 8 από τις 9 σπείρες δεν παρουσιάζουν σημάδια χρήσης. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι θάφτηκαν λίγο μετά την κατασκευή τους. Ένας θησαυρός που έμεινε ανέγγιχτος για τρεις χιλιετίες, περιμένοντας απλώς κάποιον να τραβήξει ένα... σύρμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου