Ένα πρόσφατο περιστατικό μνήμης για θύμα μισαλλοδοξίας και δικτατορικής βία

Αθήνα — Μια λιγότερο γνωστή, αλλά ιδιαίτερα σκληρή πτυχή της περιόδου της δικτατορίας επανήλθε πρόσφατα στη δημόσια συζήτηση, μέσα από παρουσίαση βιβλίου και σχετικές αναφορές ερευνητών, φέρνοντας στο φως την υπόθεση δολοφονίας αντιρρησία συνείδησης.

Το περιστατικό αφορά τη δολοφονία ανθρώπου για λόγους θρησκευτικής πίστης, γεγονός που, σύμφωνα με μαρτυρίες και ιστορικές πηγές, επιχειρήθηκε να συγκαλυφθεί από το τότε καθεστώς. Ωστόσο, η υπόθεση επανέρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα μέσα από ερευνητικές εργασίες και δημόσιες παρεμβάσεις, με στόχο την ενημέρωση και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης.

Σχετική αναφορά έγινε και κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026 στο κέντρο της Αθήνας, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Θάνατοι στη Χούντα», στον χώρο των εκδόσεων «Διεθνές Βήμα». Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν περισσότεροι από 40 συμμετέχοντες, μεταξύ των οποίων πανεπιστημιακοί, συγγενείς θυμάτων της περιόδου και επιζώντες της δικτατορίας.

Κατά την παρουσίαση, αναδείχθηκαν στοιχεία για τις διώξεις, τις φυλακίσεις και τα βασανιστήρια που υπέστησαν χιλιάδες άνθρωποι την περίοδο της επταετίας. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση του καθηγητή κ. Κατσιάπη, ο οποίος υπογράμμισε ότι τα θύματα των διώξεων δεν περιορίζονταν μόνο στους πολιτικούς κρατούμενους.

Όπως σημείωσε, υπήρξαν και ομάδες ανθρώπων που διώχθηκαν εξαιτίας των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, μεταξύ αυτών και Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι υπέστησαν φυλακίσεις και βασανιστήρια σε διάφορες φυλακές της χώρας.

Στο βιβλίο παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, η περίπτωση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης Βασίλη Καραφάτσα, Μάρτυρα του Ιεχωβά, ο οποίος, σύμφωνα με τις καταγραφές, βασανίστηκε μέχρι θανάτου τον Ιούνιο του 1971 στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας (περισσότερες λεπτομέρειες στο βιβλίο του Κώστα Τσαρουχά "Αντιρρησίες Συνείδησης".

Η επαναφορά τέτοιων υποθέσεων στη δημόσια σφαίρα, τονίζουν οι ερευνητές, δεν αποσκοπεί μόνο στην ιστορική καταγραφή, αλλά και στην ανάδειξη των ορίων στα οποία μπορεί να οδηγήσει η μισαλλοδοξία, η καταστολή και ο θρησκευτικός φανατισμός, ώστε παρόμοια φαινόμενα να μην επαναληφθούν στο μέλλον.