«Με κλάματα, γονατιστοί, ακουμπούσαν κατάχαμα το όπλο τους, αφού πρώτα το καταφιλούσαν, σαν νάταν η μάνα τους, η αδελφή τους, η ερωμένη τους», γράφει στα
Με κλάματα όλοι και όλες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, οι αετοί των βουνών και του κάμπου παρακαλούσαν, έστω και την τελευταία στιγμή, να αλλάξει η απόφαση. Και οι καθοδηγητές, οι καπεταναίοι, μπροστά στο υπέροχο αυτό θέαμα, ξαφνιασμένοι, ανυποψίαστοι μέχρι τώρα για το τι μεγαλειώδη στρατό και κόσμο καθοδηγούσαν, χαμήλωναν το κεφάλι, ανήμποροι να αλλάξουν το παραμικρό. Ολοι μας ήμασταν αναστατωμένοι. Το θέαμα των πολεμιστών που άοπλοι τώρα, με ένα ντουρβά πούχε μέσα λίγο ψωμί και ελιές, γυρνούσαν στα χωριά τους, ματώνει τις καρδιές μας. Οταν μάλιστα αντιλαμβάνονταν την παρουσία των δύο στρατηγών, Μπακιρτζή και Βαφειάδη, ξεσπούν σε κλάμα, σε μοιρολόγι, καθώς μέσα στα αναφιλητά τους ξεχώριζες και λέξεις όπως “γιατί;”, “άδικα”. Τότε ε, τότε μας έπαιρναν και μας τα κλάματα».
Αναμνηστική φωτογραφία μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας που έγινε στο υπουργείο των Εξωτερικών, στο κέντρο της Αθήνας, στις 12 Φεβρουαρίου του 1945. Διακρίνονται από αριστερά οι Στ. Σαράφης. Γ. Σιάντος, Η. Τσιριμώκος, Ι. Σοφιανόπουλος Καθώς παρασύρεται από την οδυνηρή για εκείνον, ως αριστερού, βαρύτητα της στιγμής κατά την οποία ο ΕΛΑΣ αφοπλίζεται και αυτοδιαλύεται, ο Νίκος Τσιρώνης παρακάμπτει κάποιες άλλες, εξόχως σημαντικές παραμέτρους του γεγονότος. Οπως ότι ο αφοπλισμός δεν ήταν καθόλου αυτό που πίστεψε ότι είδε να εκτυλίσσεται μπροστά του, σαν την έσχατη -αντικειμενικά- ταπείνωση για κάθε πολεμιστή από καταβολής ανθρώπινης βίας. Η παράδοση των όπλων δεν αποτελούσε απλώς μία από τις υποχρεώσεις που αναλάμβανε το ΕΑΜ με βάση τους 9 όρους της Συμφωνίας της Βάρκιζας. Ηταν επίσης τμήμα μιας σκηνοθεσίας, μιας εικονικής συμμόρφωσης στη Βάρκιζα εκ μέρους του ηττημένου στο πεδίο της μάχης ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και κατ’ ουσίαν του ΚΚΕ. Στην πράξη, σχεδόν ταυτόχρονα με την υπογραφή της Συμφωνίας, η ηγεσία του ΚΚΕ έδινε την εντολή για αθρόα απόκρυψη όπλων και πυρομαχικών εν όψει περαιτέρω ανάμειξης σε εχθροπραξίες.
Με κλάματα οι αντάρτες του ΕΛΑΣ παρέδωσαν τον οπλισμό τους μετά τη Συμφωνία, παρακαλώντας έστω και την τελευταία στιγμή να αλλάξει η απόφαση Στην ως άνω δραματική περιγραφή του, ο Τσιρώνης συμπεριλαμβάνει το πρόσωπο του μετέπειτα πολέμαρχου του Δημοκρατικού Στρατού και πρωθυπουργού της κυβέρνησης που σχημάτισε το ΚΚΕ στα βουνά, Μάρκου Βαφειάδη. Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, στον 3ο τόμο των χαοτικών απομνημονευμάτων του αποκαλύπτει ότι «παραδώσαμε όλο τον οπλισμό που καθορίζονταν για το δικό μας το μερτικό, βάσει της Συμφωνίας της Βάρκιζας. Και τα παραπανίσια όπλα που είχαμε στις αποθήκες μας τα κρύψαμε (τα ’χαμε κρύψει κιόλας πριν τη συμφωνία της “Ανακωχής” (σ.σ.: τον Ιανουάριο του ’45) σε σπίτια συντρόφων, σε κρυψώνες καμωμένους στα ταβάνια, στα πατώματα, στις αυλές κ.λπ.
Αυτές τις προετοιμασίες και το κρύψιμο του παραπανίσιου οπλισμού που είχαμε, τις αρχίσαμε ακόμα από το Νοέμβρη του 1944. Και στο βουνό φυλάξαμε οπλισμό - και μάλιστα περισσότερο απ’ ό,τι στις πόλεις και ίσως περισσότερο απ’ ό,τι παραδώσαμε με τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Ομως, είναι αλήθεια και τ’ άλλο: μόνο μέρος από όλον αυτό τον οπλισμό στις κρυψώνες μας μπορέσαμε να αξιοποιήσουμε. Οι λόγοι ήταν διάφοροι και μέχρι που δεν βρισκόντουσαν πια στη ζωή οι σύντροφοι που ήξεραν τις κρυψώνες. Αλλά ο κυριότερος λόγος ήταν ότι, μετά τη Βάρκιζα, μας ανακάλυψαν αρκετές κρυψώνες, και στις πόλεις, και στο βουνό».2
Το παιχνίδι με τα όπλα
Οπως και αν ερμηνεύεται, ό,τι και αν προκάλεσε στη μετέπειτα πορεία των εξελίξεων όταν ξεκίνησε ο επόμενος γύρος της εμφύλιας σύγκρουσης 1946-’49, η μεθοδευμένη απόκρυψη από το ΚΚΕ, ενώ με το ένα χέρι υπέγραφε τη Βάρκιζα και με το άλλο έκρυβε οπλισμό, ήταν μαζικής κλίμακας. Σύμφωνα με τον Ηλία Νικολακόπουλο, έναν διανοούμενο απερίφραστα ταγμένο στην Αριστερά, αυτός ο οπλισμός που δεν παραδόθηκε ποτέ ήταν επαρκής για 20.000 αντάρτες.3 Κατ’ άλλους, τα όπλα που απεκρύβησαν ήταν ακόμη περισσότερα.
Φέρ’ ειπείν ο Σόλων Γρηγοριάδης εκτιμούσε ότι τα όπλα έφταναν τα 40.000 τεμάχια.4 Και ο Κρις Γούντχαουζ, ο οποίος δεν μπορεί να κατηγορηθεί για έλλειψη αντικειμενικότητας και ακρίβειας -τουναντίον, αποτελεί ό,τι πλησιέστερο στην αυθεντία επί της ελληνικής ιστορίας κατά τον Β’ Π.Π. και εξής-, αποτυπώνει έναν θεαματικό όγκο πολεμικού υλικού στα χέρια των αριστερών ανταρτών, κατά πολύ μεγαλύτερο ακόμη και από όσα έχουν αναφέρει κατ’ εκτίμησιν διάφοροι μελετητές του ζητήματος: «Σύμφωνα με στοιχεία που δίνουν οι ίδιοι οι κομμουνιστές, οι Βρετανοί τους εφοδίασαν με 3.300 τυφέκια και ελαφρά αυτόματα, σε σχέση με τα 41.500 που παρέδωσαν στις αρχές του 1945. Πέρα από τα λάφυρα από τον εχθρό και τις προμήθειες από τη μαύρη αγορά, υποστηρίχθηκε ότι μέχρι τον Ιούνιο του 1943 ο ΕΛΑΣ είχε πλέον υπό τον έλεγχό του το μεγαλύτερο μέρος του ελαφρού οπλισμού που είχε αποφύγει να παραδώσει στους Γερμανούς και τους Ιταλούς ο Ελληνικός Στρατός. Αλλη μια σημαντική προσθήκη υλικού θα ακολουθούσε τον Οκτώβριο του ’43, όταν κυριεύθηκαν τα όπλα της Μεραρχίας Πινερόλο, μετά από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας κ.λπ.»5
Με την ενέργεια αυτή, ήδη εκ προοιμίου, η Συμφωνία της Βάρκιζας είχε παραβιαστεί, εν προκειμένω εξ αριστερών. Βεβαίως, θα παραβιαζόταν, σχεδόν αυτομάτως, και εκ δεξιών: οι ιστορικοί, ανεξαρτήτως ιδεολογικών τάσεων, συμφωνούν κατ’ αρχήν ότι η «Λευκή Τρομοκρατία» υπήρξε, ότι δεν ήταν ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα της Αριστεράς, το οποίο θα χρησιμοποιούσε είτε για να δικαιολογήσει το πέρασμα στην ένοπλη πάλη το ’46, είτε για να αποσπάσει διεθνή συμπάθεια, υποστήριξη κ.ο.κ. Επρόκειτο για ένα κύμα ακραίου, τυφλού αντικομμουνισμού που σάρωσε την ύπαιθρο αλλά και τις πόλεις για περίπου έναν χρόνο, την περίοδο Φεβρουάριος ’45 - Μάρτιος ’46, και που εύστοχα ο Βρετανός ιστορικός Ντέιβιντ Κλόουζ αποκαλεί «βεντέτα της Δεξιάς».6 Υπό την έννοια ότι οι διωγμοί των ηττημένων αριστερών είχαν τη μορφή εκδίκησης και τιμωρίας για τις βιαιοπραγίες της Αριστεράς στη διάρκεια του κατοχικού εμφυλίου και των Δεκεμβριανών.
Η δεξιά βία Η «Λευκή Τρομοκρατία» παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά και αμφιλεγόμενα φαινόμενα της μεταπολεμικής περιόδου και συναρτάται άμεσα με τη Βάρκιζα. Οι σχετικές μελέτες είναι πάμπολλες, όπως και οι μεταξύ τους αντιθέσεις. Αλλά τα έγκυρα στοιχεία σπανίζουν. Το βέβαιο είναι, πάντως, ότι στη θέση του θύματος αυτή τη φορά βρέθηκαν όσοι ήταν ή φέρονταν να είναι αριστεροί. Τα υποκείμενα των εκτρόπων ήταν διάφορες ομάδες παρακρατικών, με πιο γνωστή και δραστήρια τη διαβόητη οργάνωση «Χ» του Κύπριου αντισυνταγματάρχη Γεωργίου Γρίβα.
Οι συμμορίες αυτές λυμαίνονταν μεγάλο μέρος της Ελλάδας, τουλάχιστον με την ανοχή της κυβέρνησης και των Βρετανών, ενίοτε και με την απροκάλυπτη συνεργασία τους. Εντούτοις, οι παράμετροι οι οποίες τίθενται υπό αμφισβήτηση είναι το αιώνιο «ποίος ήρξατο χειρών αδίκων;» - η Δεξιά ή η Αριστερά;
Ενδεικτικά, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Λαρίσης στις 12 Απριλίου 1945 απευθύνει απόρρητο/εμπιστευτικό υπόμνημα προς το υπουργείο Δικαιοσύνης. Αναφέροντας ότι «η έλευσις της Εθνοφυλακής (15ου Τάγματος) σημαντικώς εβελτίωσε την κατάστασιν, αλλ’ η Εθνοφυλακή εγκατεστάθη εις τινα μέρη, η δε πολιτεία αυτής υπήρξε άμεμπτος. Απεδείχθη ο αντίπους της άκρας αριστεράς και δια τινών ενεργειών της ενεφάνισε εαυτήν ως ταξικήν αστυνομίαν. Ούτω προέβη εις αδικαιολογήτους φθοράς, παρανόμους συλλήψεις και κακοποιήσεις εαμοκομμουνιστών. Ανεπισήμως συνειργάσθη μετά των εκασταχού φιλοβασιλοφρόνων οργανώσεων, τις ας έχουν παρεισφρύσει και πρόσωπα επιδείξαντα τουλάχιστον εθνικήν αναξιοπρέπειαν κατά την κατοχήν, ηνέχθη και συνειργάσθη με την ένοπλον εθνικιστικήν ομάδαν του πρώην ληστού Σούρλα, οργιάζοντος εν Φαρσάλοις κ.λπ.»
Ακόμη και στελέχη της κυβέρνησης Πλαστήρα, όπως π.χ. ο υπουργός επί των Δημοσίων Εργων και Μεταφορών αντιστράτηγος ε.α. Λουκάς Σακελλαρόπουλος που δεν είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να εκδηλώσει τις πραγματικές πεποιθήσεις του: «Εγώ δεν αναγνωρίζω καμιά συμφωνία. Με εμπνέει το αίσθημα της εκδικήσεως και όπου βρω Εαμίτη θα τον κυνηγώ. Εάν ήμουν στρατοδίκης, θα του έκοβα το λαιμό. Επειδή είμαι υπουργός, θα τον απολύσω».7
Η υπογραφή της Συμφωνίας ύστερα από διαπραγματεύσεις 10 ημερών ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν έγινε στη Βάρκιζα αλλά στη Βάρη, στην εξοχική κατοικία ενός βιομηχάνου, του Πέτρου Κανελλόπουλου
Στρατιωτική Ακαδημία Μπούλκες Εκτός από την απόκρυψη των όπλων, η ηγεσία του ΚΚΕ ανέπτυξε μία ακόμη δραστηριότητα, η οποία αντέβαινε σαφώς στο γράμμα και το πνεύμα της Συμφωνίας της Βάρκιζας: μετέφερε μεγάλο αριθμό αγωνιστών του ΕΛΑΣ σε μια ιδιότυπη παροικία στη Γιουγκοσλαβία, σε ένα εγκαταλελειμμένο από τους Γερμανούς χωριό στις όχθες του Δούναβη, το περιβόητο Μπούλκες. Το οποίο εξελίχθηκε σε μια αυτόνομη κοινότητα, σαν ένα αυτοδιαχειριζόμενο και σχεδόν ανεξάρτητο χωριό-κράτος, με ξεχωριστή διοίκηση, λειτουργίες, μέσα ενημέρωσης (εφημερίδα «Φωνή του Μπούλκες»), ακόμη και νόμισμα.
Επειδή προϊόντος του χρόνου η κοινότητα των εκπατρισμένων Ελλήνων αριστερών άρχισε να τρώει τις σάρκες της, με την εκδήλωση τρομερών επεισοδίων, συμπεριλαμβανομένων δολοφονιών και βίαιων εγκλημάτων, το τι ακριβώς ήταν το Μπούλκες έχει περιβληθεί με την αύρα του μύθου. Επιπλέον, δε, οι απόψεις για το πώς χρησιμοποιήθηκε από το ΚΚΕ διίστανται. Ορισμένοι υποτιμούν τη λειτουργία του ως στρατόπεδο και ακαδημία πολεμικής εκπαίδευσης, άλλοι περιγράφουν σε πρώτο πρόσωπο το πρόγραμμα προετοιμασίας των μαχητών που θα στέλνονταν πίσω στην Ελλάδα για τον νέο γύρο της εμφύλιας σύγκρουσης.
Στην πρώτη κατηγορία ανήκει π.χ. ο Αγγελος Τσέκερης, ο οποίος αποφαίνεται πως μολονότι «μετά από τη Βάρκιζα συγκεντρώθηκαν εκεί περίπου 6.000 ΕΛΑΣίτες, δεν επιβεβαιώνεται ιστορικά η εκδοχή της Δεξιάς ότι στο Μπούλκες υπήρχαν εφεδρείες του ΕΑΜ που έκαναν ασκήσεις προετοιμασίας για τον επόμενο γύρο».8
Σε πλήρη αντίθεση, ο Χρήστος Καινούργιος (Βρασίδας), αξιωματικός του Δημοκρατικού Στρατού στον Εμφύλιο, καταθέτει μια εντελώς διαφορετική, βιωματική εμπειρία: «Το Μπούλκες είχε μεταβληθεί σε πραγματικό καμίνι του αγώνα.
Εδώ σφυρηλατούνταν και γαλβανίζονταν επαναστατικοί χαρακτήρες. Συστηματικά, καθημερινά και προγραμματισμένα, παρέχονταν κατάλληλη και πνευματική πολιτική τροφή για μιαν αναπόφευκτη σύγκρουση στη χώρα μας. Λειτούργησε μια στρατιωτική σχολή με τετράμηνη εκπαίδευση. Στη σχολή αυτή εκπαίδευαν και δίδασκαν μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί με αξιοζήλευτη δράση στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του ’40 και την Εθνική Αντίσταση ’41-’44. Γι’ αυτή την “πολεμική ακαδημία” μιλούσαν οι θλιβεροί τροβαδούροι της Δεξιάς στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Εκατοντάδες αξιωματικοί και πολιτικοί επίτροποι, σε διάφορα χρονικά διαστήματα, εντάχθηκαν στον ΔΣΕ με ορμητήριο το Μπούλκες και αναδείχθηκαν σε άξιους ηγήτορες».9
Η Συμφωνία της Βάρης Η Συμφωνία της Βάρκιζας στην πράξη είναι ένα μωσαϊκό φτιαγμένο από αντιφάσεις και παράδοξα. Εξάλλου, δεν θα μπορούσε να ισχύει κάτι διαφορετικό, εφόσον ήταν μια συμφωνία που δεν τηρήθηκε ποτέ και από καμία πλευρά. Μια συμφωνία με εσφαλμένη ετικέτα, αν μη τι άλλο, εφόσον δεν συνήφθη στη Βάρκιζα, αλλά στη Βάρη, στην εξοχική κατοικία ενός βιομηχάνου, του Πέτρου Κανελλόπουλου. Ακόμη κι αυτό όμως δεν είναι ακριβές: Στη «βίλα Κανελλοπούλου» της Βάρης διεξήχθησαν επί περίπου 10 ημέρες οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο ΕΑΜ και την τότε εθνική κυβέρνηση, η οποία ήταν όμως ένα κουκλοθέατρο, μια σειρά από μαριονέτες κρεμασμένες στα χέρια των Βρετανών. Επ’ αυτού, ο Γούντχαουζ γράφει απλά και κυνικά ότι «μέχρι το 1947 η βρετανική κυβέρνηση διόριζε και απέλυε Ελληνες πρωθυπουργούς χωρίς καμία σχεδόν ευαισθησία για τους συνταγματικούς τύπους. Βρετανοί εμπειρογνώμονες υπαγόρευαν την πολιτική στους τομείς της εθνικής οικονομίας και των οικονομικών, της άμυνας και των εξωτερικών σχέσεων, της ασφάλειας και της έννομης τάξης, του συνδικαλισμού και της απασχόλησης».10 Η άποψη αυτή, με τις αναμενόμενες διαβαθμίσεις στην απόχρωση και την ένταση των κρίσεων, εκφράζονται από την πλειονότητα των ιστορικών. «Ο Βρετανός πρεσβευτής το 1945, όπως σχολίασε αργότερα ένας διπλωμάτης», γράφει π.χ. ο Ντέιβιντ Κλόουζ, «κατείχε μια θέση που έμοιαζε μ’ αυτήν του κυβερνήτη μιας αποικίας».
Οπως και να ’χει, το τελικό έγγραφο της περιώνυμης συμφωνίας υπεγράφη στο υπουργείο των Εξωτερικών, στο κέντρο της Αθήνας, και όχι στη Βάρη ή τη Βάρκιζα στις 12 Φεβρουαρίου του 1945. Και τέσσερις ημέρες αργότερα, τη διαταγή για τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ θα έδιναν από κοινού οι ηγέτες του, ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης και ο Αρης Βελουχιώτης. Ο οποίος θα ήταν ο πρώτος και πλέον διαβόητος αρνητής αυτής της συμφωνίας, σηκώνοντας αντάρτικο όχι μόνο απέναντι στο αστικό κράτος που πάσχιζε να συγκροτηθεί στην Αθήνα, αλλά και απέναντι στο ίδιο του το κόμμα, το ΚΚΕ. Ο Βελουχιώτης θα πλήρωνε με τη ζωή και τη συστηματική σπίλωση της κομμουνιστικής υπόληψής του την εναντίωση στη Συμφωνία της Βάρκιζας, την οποία ο ίδιος θεωρούσε κατάπτυστη και προδοτική για την Αριστερά - εξ ου και η αναφώνηση του Αρη «προδοθήκαμε!». Το επίσημο ΚΚΕ, όμως, θεωρούσε προδότη τον Βελουχιώτη επειδή απέκλινε από την κομματική γραμμή και επέμεινε στο δόγμα «ο πόλεμος έπρεπε να συνεχιστεί». Ασχέτως εάν έναν χρόνο αργότερα η ζαχαριαδική ηγεσία του ΚΚΕ θα υιοθετούσε το δόγμα του Αρη και με μία ακόμη κωλοτούμπα θα χαρακτήριζε ως προδότες τους συντρόφους Γιώργη Σιάντο και Μήτσο Παρτσαλίδη.
Οι οποίοι, μαζί με τον Ηλία Τσιριμώκο της Ενωσης Λαϊκής Δημοκρατίας που συνέπραττε με το ΕΑΜ, ήταν εκείνοι που κύρωσαν με την υπογραφή τους τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Τότε, ακόμη ο φυσικός ηγέτης του ΚΚΕ και εκλεκτός του Ιωσήφ Στάλιν, του ΚΚΣΕ κ.λπ. Νίκος Ζαχαριάδης βρισκόταν ακόμη αιχμάλωτος των ναζί στο Νταχάου και η τύχη του αγνοείτο. Η δε κυβέρνηση την οποίαν κατήγγειλαν οι τρεις είχε συναρμολογηθεί πρόχειρα τις πρώτες ημέρες του ’45, υπό τις έκτακτες συνθήκες που είχαν δημιουργήσει τα Δεκεμβριανά του 1944 και κατ’ επιταγήν των Βρετανών. Επικεφαλής της ήταν ο στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας, διορισμένος κατ’ εντολήν του αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού, ο οποίος είχε περιβληθεί με τις βασιλικές εξουσίες, ως αντιβασιλέας, εφόσον ο άναξ Γεώργιος Β’ παρέμενε εκτός Ελλάδος. Πάντως, τον Απρίλιο του 1945 οι Βρετανοί θα αντικαθιστούσαν τον δύσκαμπτο Πλαστήρα με τον αντιναύαρχο Πέτρο Βούλγαρη ως υπηρεσιακό πρωθυπουργό και με την αποστολή να επισπεύσει τη διενέργεια ελεύθερων εθνικών εκλογών.
Ο Αρης Βελουχιώτης θα πλήρωνε με τη ζωή και τη συστηματική σπίλωση της κομμουνιστικής υπόληψής του την εναντίωση στη Συμφωνία της Βάρκιζας, την οποία ο ίδιος θεωρούσε κατάπτυστη και προδοτική για την Αριστερά
Εν περιλήψει, η συμφωνία προέβλεπε στα αντίστοιχα άρθρα: 1. τη δημιουργία μιας δημοκρατικής πολιτείας με πλήρη σεβασμό των ατομικών ελευθεριών, 2. την άρση του στρατιωτικού νόμου, 3. την αμνήστευση για τα πολιτικά αδικήματα που τελέστηκαν μετά από τις 3/12/44 - αν και εξαιρούνταν αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου, 4. την άνευ όρων απελευθέρωση όλων όσοι είχαν συλληφθεί από τον ΕΛΑΣ, 5. τη δημιουργία ενός νέου Εθνικού Στρατού, 6. την αποστράτευση του ΕΛΑΣ και τον ολοκληρωτικό αφοπλισμό του, 7. την εκκαθάριση των δημοσίων υπηρεσιών από δωσιλόγους και συνεργάτες των Γερμανών, 8. μια παρόμοια εκκαθάριση των σωμάτων ασφαλείας και 9. τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη μορφή του πολιτεύματος στην Ελλάδα, καθώς και τη διενέργεια εκλογών υπό την επίβλεψη διεθνούς αντιπροσωπείας παρατηρητών.
Είναι προφανές ότι τα περισσότερα άρθρα της συμφωνίας δέσμευαν το ελληνικό κράτος, ενώ μόνο δύο το ΕΑΜ. Ακόμη κι έτσι, όμως, η Αριστερά βρέθηκε σε αναβρασμό, ειδικά για τα ζητήματα των ομήρων, καθώς και για την αοριστία γύρω από το πώς διακρίνονται τα πολιτικά από τα ποινικά αδικήματα στην περίπτωση πολιτών με εγνωσμένες αριστερές πεποιθήσεις. Οι οποίοι εξακολούθησαν να αποκλείονται από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, να μη γίνονται δεκτοί ως απασχολούμενοι στον δημόσιο τομέα, να τους ζητείται πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων κ.ο.κ. Επίσης, στους κόλπους του ΚΚΕ υπήρξε έντονη δυσαρέσκεια και εξαπολύθηκαν δριμύτατες επικρίσεις εις βάρος των διαπραγματευτών, καθώς πολλοί κομμουνιστές θεώρησαν ότι η αμνηστία της Βάρκιζας αφορούσε μόνο την κομματική ηγεσία, ενώ η μάζα των απλών μελών παρέμενε απροστάτευτη και εκτεθειμένη στην κακομεταχείριση από τον «ταξικό εχθρό».
Ο Αρης και η προδοσία Ο Νίκος Τσιρώνης στα προαναφερθέντα απομνημονεύματά του εκφράζει την κυρίαρχη άποψη της κομματικής βάσης στο ΚΚΕ. Χαρακτηρίζει τη Βάρκιζα σαν «την πιο άδικη και καταραμένη συμφωνία που θα μπορούσε να υπογράψει η ηγεσία μας (σ.σ.: του ΚΚΕ). Τα χάσαμε στην κυριολεξία. Δεν τολμούσαμε να πιστέψουμε ότι βρέθηκαν ηγέτες να υπογράψουν μια τέτοια συμφωνία. Εμείς, οι απλοί άνθρωποι, οι στρατιώτες, με το δικό μας κριτήριο νιώσαμε αμέσως ότι αυτό που υπέγραψαν οι άνθρωποί μας δεν ήταν συμφωνία, αλλά μια πραγματική παράδοση άνευ όρων».11
Ο Τσιρώνης νιώθει προδομένος από το ίδιο του το κόμμα, πιστεύοντας ότι το ΚΚΕ δεν έπρεπε να συνθηκολογήσει στη Βάρκιζα με την αντίπαλη πλευρά -δηλαδή την προσωρινή κυβέρνηση η οποία είχε σχηματιστεί μετά από τα Δεκεμβριανά- και, φυσικά, με τη δύναμη που κατείχε πραγματικά την εξουσία στην Ελλάδα τη συγκεκριμένη περίοδο, τους Βρετανούς. Ομως, μέσα στην πικρία και την απογοήτευσή του για την υπερβολική ενδοτικότητα της ηγεσίας του ΚΚΕ, ο Νίκος Τσιρώνης -όπως και η πλειονότητα των ομοϊδεατών του- παραγνώριζε ένα πρωταρχικό στοιχείο: ότι ο ΕΛΑΣ, ως στρατιωτικός βραχίονας του συνασπισμού κομμάτων ΕΑΜ, δραστικός πυρήνας του οποίου ήταν το ΚΚΕ, είχε ηττηθεί σε πολεμική αναμέτρηση. Τυπικά τουλάχιστον, όπως θα συνέβαινε στην κατάληξη οποιασδήποτε ένοπλης σύγκρουσης, ο ηττημένος δεν είναι σε θέση να επιβάλει τους όρους του για την κατάσταση εφεξής.
Ειδικά δε στην περίπτωση της Βάρκιζας, το ΚΚΕ είχε επιλέξει να προδώσει απευθείας τη συμφωνία που υπέγραψε, προληπτικά θα έλεγε κανείς, αναμένοντας τη βίαιη ρεβάνς από τη Δεξιά, τη «Λευκή Τρομοκρατία» κ.λπ. Κατά κάποιον τρόπο, όμως, το ΚΚΕ πρόδιδε και ανύποπτους ανθρώπους όπως ο Τσιρώνης, οι οποίοι δεν είχαν ιδέα για τον σχεδιασμό και τις μεθοδεύσεις της κομματικής ηγεσίας. Φαίνεται, ωστόσο, πως ούτε αυτή η ηγεσία είχε σαφή και ξεκάθαρη στόχευση όταν υπέγραφε τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Εν αντιθέσει με τον Αρη Βελουχιώτη, ο οποίος παρά την εμμονή του με τον πόλεμο, αποδεικνύεται εκ των υστέρων πως ήταν ο πλέον διορατικός και οξυδερκής αναλυτής των τεκταινομένων.
Την απαράμιλλη, τουλάχιστον μεταξύ των συντρόφων του στο ΚΚΕ, πολιτική αντίληψη του Βελουχιώτη αναδεικνύει ο ιστορικός Νίκος Παπαδάτος ως εξής: «Ο Αρης διαφώνησε από την πρώτη στιγμή με τη Συμφωνία, η οποία όχι μόνο παρέδιδε τα όπλα του ΕΛΑΣ, αλλά και υποχωρούσε στο ζήτημα της γενικής, άνευ όρων αμνηστίας. Τον άκουσαν να λέει στον Σιάντο: “Γιώργη, να μην εκτελέσουμε τη Συμφωνία, γιατί θα θάψουμε το λαϊκό κίνημα. Θα μαζεύουμε κάθε μέρα δολοφονημένους αγωνιστές. Σιάντος: Ναι, Θανάση. Μα εγώ δεν μπορώ να ατιμώσω την υπογραφή μου. Αρης: Αν σε νοιάζει, Γιώργη, για την υπογραφή σου, θα πούμε ότι ο ΕΛΑΣ έκανε επανάσταση και σε κατάργησε. Σιάντος: Δεν γίνονται αυτά, Θανάση. Οι όροι της Συμφωνίας θα εκτελεστούν”».12
Ακολούθως, τον Μάρτιο του 1945 ο Βελουχιώτης συνέταξε μια επιστολή προς το ΚΚΕ, στην οποία καταλόγιζε ασυγχώρητη αφέλεια στην ηγεσία του κόμματος, η οποία έτρεφε φρούδες ελπίδες για στήριξη από την ΕΣΣΔ του Στάλιν: «Η διάσκεψη και η συμφωνία της Γιάλτας δεν πρέπει να έχετε καμιά αυταπάτη πως είναι δυνατό να επιδράσει σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε να στρέψει το τιμόνι της χώρας που αφήσατε να κρατούν γερά στα χέρια τους οι Αγγλοι. Η Σοβιετική Ενωση, όπως πρέπει να σας είναι γνωστό, δεν μπορεί να κάνει “ελληνική” πολιτική ώστε να επέμβει ενεργά στο ελληνικό δράμα. Γιατί κάνει πολιτική παγκόσμιας επανάστασης και δεν είναι διατεθειμένη ούτε κατ’ ελάχιστο να τη διακινδυνεύσει για το μικρό αυτό ποσοστό της ανθρωπότητας που λέγονται Ελληνες, που οι ίδιοι -διά των ηγετών τους- οδηγήθηκαν στη νέα σκλαβιά. Μπορεί να υπάρχει “σαφής παραίνεση” των Ρώσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της Συμφωνίας της Βάρκιζας. Ομως, αυτό δεν αλλάζει τίποτα. Μετά τη σωρεία των σοβαρών τακτικών λαθών σας, από τις αρχές του 1943 και το εγκληματικό επιστέγασμά τους στη Μάχη των Αθηνών, οι Ρώσοι σύντροφοι έχασαν την εμπιστοσύνη τους και αναγκάστηκαν, για να μην οδηγήσετε τη χώρα και το λαό της σε μεγαλύτερες καταστροφές, να σας “συμβουλέψουν” να υποχωρήσετε και να κλείσετε τη Συμφωνία της Βάρκιζας».13
V for Varkiza; «Η Συμφωνία της Βάρκιζας δεν επρόκειτο να τηρηθεί ποτέ από καμία πλευρά, ούτε από το ΚΚΕ και τον συνασπισμό κομμάτων του ΕΑΜ, ούτε όμως και εκ μέρους του αστικού κράτους, με τις βραχύβιες μεταδεκεμβριανές κυβερνήσεις οι οποίες εναλλάσσονταν στην εξουσία σαν εποχιακή διακόσμηση, αναλόγως των προτιμήσεων του βρετανικού παράγοντα.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, το θεμελιώδες παράδοξο γύρω από τη συμφωνία έγκειται στο ότι ενώ παραβιάστηκε εν τη γενέσει της, επηρέασε όσο καμία άλλη τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Μια επιπλέον παράδοξη πτυχή αφορά στο ότι ενώ η Βάρκιζα εξακολουθεί να εξάπτει πάθη ένθεν κακείθεν, παραμένει σε πολύ μεγάλο βαθμό άγνωστη. Είναι χαρακτηριστικό, όσο και απίθανα αξιοπερίεργο, ότι τα πρακτικά των συνομιλιών που προηγήθηκαν της τελικής υπογραφής δεν έχουν δημοσιευτεί έως σήμερα. Διότι δεν έχουν εντοπιστεί -αν και το πιθανότερο είναι πως ουδέποτε υπήρξαν. Η ουσία όμως δεν αλλάζει, όπως και τα βαθύτερα αίτια που οδήγησαν, νομοτελειακά, στη Συμφωνία της Βάρκιζας.
Το πρωταρχικό ήταν η ανίατη δυσανεξία του αστικού κράτους -μαζί με τον ξένο κηδεμόνα- προς την εγχώρια κομμουνιστική Αριστερά, κάτι που, φυσικά, ίσχυε και αντιστρόφως. Αλλά ο καταλύτης της αποτυχίας ήταν η πεισματική άρνηση της Αριστεράς να αποδεχθεί ότι ηττήθηκε στη Μάχη της Αθήνας. Η στάση αυτή αφενός πιστοποιείται από τα πρακτικά των διαπραγματεύσεων μεταξύ ΕΑΜ και Βρετανών για την ανακωχή του Ιανουαρίου 1945.14 Αφετέρου, η απόρριψη της ήττας θα αποδεικνυόταν, πολύ σύντομα μάλιστα μετά από τη Βάρκιζα, ότι ήταν η μήτρα των εμφύλιων δεινών που ακολούθησαν.
Οσο για τη συμφωνία καθαυτή ως ορόσημο, συμπληρώνει πλέον 80 χρόνια ως θνησιγενής και την ίδια στιγμή μία από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες -έως τραυματικές, ιδίως για την Αριστερά- συμφωνίες. Η οποία δεν σταμάτησε ποτέ να αναδύεται στον δημόσιο διάλογο. Το 2008, φέρ’ ειπείν, μαζί με μια σύγχρονη αναβίωση των Δεκεμβριανών ύστερα από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια, ένα από τα συνθήματα μιας Αθήνας που καιγόταν ξανά ήταν “Βάρκιζα τέλος!”».
Προφανώς, στη συγκυρία και το πολιτικό σκηνικό του 2008 το σύνθημα ήταν εντελώς κενό νοήματος. Αλλά έστω και έτσι, το φάντασμα της Βάρκιζας καθιστούσε για μία ακόμη φορά αισθητή την ιδιόμορφη, διαχρονική και μυστηριωδώς αναλλοίωτη παρουσία του. Ως μια συμφωνία που το μόνο που δεν τερμάτισε ήταν η αμοιβαία καχυποψία, η ολοκληρωτική έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα στην κομμουνιστική Αριστερά και το συντεταγμένο κράτος. Οπως αποφαίνονται π.χ. οι Στάθης Καλύβας και Νίκος Μαραντζίδης, «η Συμφωνία της Βάρκιζας αντικατόπτριζε τον συσχετισμό δυνάμεων μετά τη Μάχη της Αθήνας. Το ΚΚΕ ηττήθηκε, βρέθηκε εκτός κυβέρνησης, υποχρεώθηκε να αποστρατεύσει τον κομματικό του στρατό, τον ΕΛΑΣ, και να διαλύσει το κράτος που είχε δημιουργήσει στην Κατοχή μέσω του ΕΑΜ.
Ομως, μολονότι συντριπτική, η ήττα του δεν ήταν ολοκληρωτική, καθώς διέθετε ακόμη σημαντικά ερείσματα, και οι Βρετανοί δεν επιθυμούσαν να συνεχίσουν τον πόλεμο εκτός Αθηνών. Το ΚΚΕ μπορούσε να επιδιώξει να διατηρηθεί στο πολιτικό παιχνίδι της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας έστω και όχι από κυρίαρχη θέση [...] Περίπου έναν χρόνο αργότερα, όμως, το ΚΚΕ επέλεξε την οδό μιας νέας ένοπλης σύγκρουσης».15
Παραπομπές
1. Αφήγηση του Νίκου Τσιρώνη, στο Ηλιάδου-Τάχου Σ., Από τη Βάρκιζα στο Μπούλκες, εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2014, σ. 101-102.
2. Βαφειάδης, Μ., Απομνημονεύματα, εκδ. Νέα Σύνορα, Αθήνα 1985, τ. 3, σ. 90-1.
3. Νικολακόπουλος Η. - Παπαθανασίου Ι., (επιμ.), Το μετέωρο βήμα προς την ομαλότητα: Φεβρουάριος 1945-Μάρτιος 1946, άρθρο στο Ο εμφύλιος πόλεμος 1946-1949, εκδ. Alter Ego, Αθήνα 2017, σ. 25.
4. Γρηγοριάδης, Φοίβος Ιστορία του εμφυλίου πολέμου, 1945-1949, τ. 2, εκδ. Καμαρινόπουλου, Αθήνα 1980, σ. 357-9, 381-2.
5. Woodhouse, C.M., Ο αγώνας για την Ελλάδα 1941-1949, εκδ. Τουρίκη, Αθήνα 2012, σ. 106.
6. Κλόουζ, Ντέιβιντ Οι ρίζες του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, εκδ. Φιλίστωρ, Αθήνα 2003, σ. 235.
7. Στη δίνη του εμφυλίου πολέμου - Σπάνια ντοκουμέντα του ΕΑΜ (1944-1947), επιμ. Παύλος Πετρίδης, εκδ. Προσκήνιο, Αθήνα 1998, σ. 180.
8. Τσέκερης, Α., Μια ιστορία αλλιώς..., εκδ. Ταξιδευτής, Αθήνα 2014, σ. 76.
9. Καινούργιος, Χ., Στα στρατόπεδα Ρούμπικ και Μπούλκες, εκδ. Ιωλκός, σ. 96-7.
10. Woodhouse, C.M., Ο αγώνας για την Ελλάδα 1941-1949, εκδ. Τουρίκη, Αθήνα 2012, σ. 257.
11. Αφήγηση του Νίκου Τσιρώνη, στο Ηλιάδου-Τάχου Σ., Από τη Βάρκιζα στο Μπούλκες, εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2014, σ. 99.
12. Παπαδάτος, Ν., Ακρως απόρρητο, εκδ. ΚΨΜ, Αθήνα 2019, σ. 63-4.
13. Παπαδάτος, Ν., Ακρως απόρρητο, εκδ. ΚΨΜ, Αθήνα 2019, σ. 64-5
14. Μακρής-Στάικος, Π., Ο «Δεκέμβρης» του 1944, εκδ. Ικαρος, Αθήνα 2014, σ. 85-153.
15. Καλύβας Στ. - Μαραντζίδης Ν., Εμφύλια Πάθη, εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2015, σ. 257.
Στη Γαλλία του δεξιου Ντε Γκολ,έγιναν σχεδόν 2.900 εκτελέσεις δοσιλογων και 15.000 φυλακιστηκαν. Έτσι ικανοποιηθηκε το αίτημα δικαιοσύνης των Γάλλων και αποφεύχθηκε,ο εμφύλιος. Αλλά ο Ντε Γκολ,ήταν Γάλλος πατριώτης και όχι μαριονέτα του Τσόρτσιλ η του Στάλιν, όπως οι δικοί μας πολιτικοί.
Στη Γαλλία του δεξιου ΝτεΓκολ,εκτελέστηκαν,με αποφάσεις δικαστηρίων σχεδόν 2.900 Γάλλοι δοσίλογος και άλλοι 15.000 φυλακιστηκαν. Έτσι ικανοποιηθηκε το αίτημα δικαιοσύνης των Γάλλων και ηρεμησαν τα πάθη κ Αλλά ο Ντε Γκολ ήταν Γάλλος πατριώτης και όχι μαριονέτα του Τσόρτσιλ η του Στάλιν.
Περιπου o μισος Ελληνικος λαός ανεθεσε εν λευκω την ηγεσια του σε τσαγγαρηδες ή εγκληματικά στοιχεια τοτε. Ο αριστερός Χρονης Μισσος και ο Λεωνιδας Κυρκος εχουν πει κατ επαναληψη τι εφταιξε για τον "εμφυλιο" απο πλευρας Αριστερας: "Η Ποιοτητα της Ηγεσιας. Η Ποιοτητα της Ηγεσιας". Οπως τωρα που ανεθεσε την ηγεσια του σε τυπους-τσογλάνια / τυχοδιωκτες σαν: Τσιπρα Βαρουφακη Ζωη Βελόπουλο, Πολάκη. (και το 1981 δεν του άρεσαν οι σοσιαλδημοκράτες Γ Μαυρος (Ενωση Κεντρου 13%) ή Πεσματζογλου (ΚΟΔΗΣΟ 1%) και πηγε στον τυχοδιωκτη Ανδρεα Παπανδρεου και στους Τζουμακες που κατεβαζαν τη φωτογρφι του Βενιζελου κι ανεβαζαν του Βελουχιώτη. Ουτε τετοιοι εξτρεμιστες, ουτε ασχετοι ξενοκινητοι Παπαδοπουλοι, Ιωαννιδηδες, Μιχαλολιακοι ή Βασιλείς). Εν ολίγοις: σημερα ανεβαινουν επιπόλαια οι άσχετοι Ζωή και Φελοπουλος (Τραμπακουλας).
Παραμύθι ότι το ΕΑΜ έκανε εθνική αντίσταση. Οι κομμουνιστές δεν πιστεύουν στο έθνος, πιστεύουν στη δικτατορία του προλεταριάτου. Τα "τιμημένα" κομμουνιστικά όπλα σκότωσαν περισσότερους Έλληνες στα βουνά, τις χαράδρες και τα βάραθρα παρά Γερμανούς
ειναι οτι δεν εχεις ιδεα απο ιστορια,και το προβλημα ειναι οτι ζεις μεσα στην ιδεολογικη τυφλοτητα που σου ταιζουν ωστε να εισαι ενα πιονι της παραγωγικης διαδικασιας της πλουτοκρατιας. και νομιζεις οτι βλεπεις!!! κατι τυποι που λενε αυτα που λες εφτασαν την ελλαδα σε αυτα τα χαλια...
Μια χαρά στα λέει. Απλά η αλήθεια πάντα πονάει. Καλό θα ήταν κάποια στιγμή να συμβιβαστειτε με το παρελθόν σας, και εσείς όπως και η άλλη πμευρά, ότι σκοτώσατε. ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ έλληνες.. και προσωπικά, ο Θεός πολύ μας αγαπούσε, γιαυτό δεν τον αγαπάτε εσείς και η χώρα δεν έπεσε στα νύχια σας. Σου αφήνω μόνο κάποια ονόματα, ως παράδειγμα για το ποια θα ήταν η τύχη της χώρας μας, αν είχε πέσει στα χέρια σας.. Β. Κορέα, Ρωσία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Αλβανία, Ρουμανία, Κούβα, και άλλες, τις ξέρεις και τις έχεις ως ίνδαλμα.
Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν κρύφτηκε ή όχι οπλισμός. Η συμφωνία έγινε γιατί ο Στάλιν ήταν κόντρα στα Δεκεμβριανά. Η τότε Τιτοική ηγεσία του ΚΚΕ είχε δράσει το 12/44 αυτόνομα υλοποιώντας την πολιτική που είχε διαμορφωθεί το 42. Οτι μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς θα έπαιρνε την εξουσία. Γι αυτό και οι επιθέσεις του ΕΛΑΣ στις άλλες (σοσιαλιστικές κιόλας!) αντιστασιακές οργανώσεις, γι αυτό και η κόκκινη τρομοκρατία με τη σφαγή του 5% του πληθυσμού στις περιοχές που απελευθέρωνε. Γι αυτό και η προσπάθεια κατάληψης της Αθήνας. Η συμφωνία των μεγάλων δυνάμεων αγνοήθηκε από την τότε ηγεσία του ΚΚΕ, το ότι τα Δεκεμβριανά ήταν μονόστηλο στη Πραβδα δεν το ενδιέφερε και τελικά κατάλαβε τι σημαίνει διαμοιρασμός σε σφαίρες επιρροής από τις Βρετανικές σφαίρες του Σκόμπι. Αν δεν ξεκίναγε ο Ψυχρός Πόλεμος όσα όπλα και να είχαν κρύψει θα ήσαν απλά κειμήλια. Είναι το 1946 που ο Στάλιν διατάζει την ένοπλη επίθεση του ΚΚΕ με το ΔΣ και που η Ελλάδα γίνεται το πρώτο θερμό σημείο του Ψυχρού Πολέμου. Με σκοπό τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας με το να περάσει η Μακεδονία στο Ανατολικό μπλοκ για να βγει η ΕΣΣΔ στη Μεσόγειο. Και ο ΔΣ έχει τότε οπλισμό από το ανατολικό μπλοκ και βάσεις στη Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία. Δεν έχει σημασία ο οπλισμός της Βάρκιζας, ούτε αυτός που κρύφτηκε. Μέχρι και για 1000 πυροβόλα είχε μιλήσει ο Ζαχαριάδης άσχετα αν αυτά ποτέ δεν ήρθαν. Είναι ενδεικτικό όμως από το που έρχεται ο οπλισμός. Οπλίτες δεν έχει ο ΔΣ, ο λαός του γυρνάει την πλάτη και αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τους Σλαβομακεδόνες. Το 49 πια έχουμε έναν εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο της σλαβομακεδονικής μειονότητας με τις ελάχιστες χιλιάδες άντρες δίπλα στους ελάχιστους κομμουνιστές στο ΔΣ εναντίον του εθνικού Ελληνικού κράτους με τις εκατοντάδες χιλιάδες κληρωτούς και τον βρετανικό/αμερικανικό εξοπλισμό. Και την αναπόφευκτη ήττα του ΔΣ στο Γράμμο και στο Βίτσι αλλά και την πρώτη ήττα της ΕΣΣΔ στον Ψυχρό Πόλεμο. Υπάρχει κάποια ειρωνία με τα σημερινά. Το ΚΚΕ μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ αποφάσισε ότι για αυτήν έφταιγαν όχι μόνο ο Γκορμπατσοφ αλλά και όλοι από τον Χρούστσοφ και μετά. Εγινε φουλ σταλινικό κόμμα. Φυσικά κι ο Ζαχαριάδης το όργανο του Στάλιν αποκαταστάθηκε. Μέχρι εδώ μια χαρά. Πήγε όμως και αποκατέστησε και τον Αρη. Τον Αρη που αψηφά τον Στάλιν και δεν υπογράφει την Βάρκιζα που ζητάει ο Στάλιν ώστε να συνεχίσει η συμμαχία του με τον Τσώρτσιλ και τον Ρούσβελ εναντιον του Χίτλερ μια και ο Β ΠΠ δεν έχει λήξει. Πως συμβιβάζονται όλα αυτά μόνο ο Περισσός ξέρει!
Η εθνικότητα είναι φαντασιακή θέσμιση. Υπάρχει αν πιστεύεις ότι υπάρχει και όσο το πιστεύεις. Αλλιώς πρέπει να πάμε στο αίμα, στο DNA που έχει καταρριφθεί ως θεώρηση. Γι αυτό και δεν έχει νόημα να λέμε ότι κάποια εθννότητα είναι μη υπαρκτή. Αλλο πράγμα η παραχάραξη της ιστορίας για να φτιαχτεί μια εθνική ιστοριογραφία. Και προφανώς των γειτόνων είναι συνεχής μια και είναι μεταβαλλόμενες οι συνθήκες. Πρώτα Βούλγαροι, μετά Σλάβοι και μετά απόγονοι του Μεγαλέξανδρου. Για γέλια είναι η ιστοριογραφία τους αλλά αν ο άλλος πιστεύει ότι είναι ξεχωριστή εθνότητα τότε είναι. Και φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι ο μισός στρατός του ΔΣ ανήκουν σε αυτή την εθνοτική ομάδα όπως και να διαλέξεις να την αποκαλέσεις. Και στο δικό τους μυαλό εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο κάνουν. Ωπως ακριβώς αποτελούν άλλη εθνοτική ομάδα και οι τότε κομμουνιστές μας. Είναι ελληνόφωνοι μεν αλλά προασπίζονται την "Μεγάλη Σοσιαλιστική Πατρίδα". Είναι σοβιετικοί δηλαδή και επομένως είναι λάθος ο χαρακτηρισμός τους ως προδότες. Ο θρησκευτικός χαρακτηρισμός "αποστάτες" είναι πιο κοντά. Γιατί άλλαξαν το πιστεύω τους. Από Ελληνες σε Σοβιετικούς. Το ότι ο Σταλιν στέλνει απεσταλμένους στη διάσκεψη με τον Τσόρτσιλ στη Μεγάλη Βρετανία τα Χριστούγεννα του 44 δείχνει καθαρά ότι αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην Βρετανική σφαίρα επιρροής. Η τότε ηγεσία του ΚΚΕ ήταν τυχοδιωκτική πέρα από Τιτοική. Της λογικής του Τσίπρα πολλά χρόνια αργότερα που έπαιξε τη χώρα στα ζάρια γιατί "Κι αν σου κάτσει?"
Δεν πιστεύω ότι τα Δεκεμβριανά γίναν ενάντια στον Στάλιν. Πιο πολύ μου φαίνεται σωστό το συμπέρασμα του Ευτυχώς Χάσαμε. Όχι απλώς τους διέταξε να το κάνουν αλλά φρόντισε να καλύψει και τα ίχνη του. ✔️Αλλά αυτό δεν με νοιάζει τόσο. Κυρίως με νοιάζει να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Δεν υπάρχουν Σλαβομακεδόνες. Οι Μακεδόνες,οι Ηπειρώτες οι Πόντιοι κλπ είναι Έλληνες. Όποιος δεν είναι Έλληνας δεν είναι τίποτα από τα προηγουμενα. Και φυσικά οι σλαβανακατοι δεν συνιστούν καν έθνος ώστε να μιλάς για εθνικοαπελευθερωτικο αγώνα η δε "γενεαλογία" τους είναι για γέλια. Από το πουθενά(βλέπε μυστικές υπηρεσίες τσάρου,δυτικών,μπολσεβίκων,Γερμανών) γίνονται Βούλγαροι κι από Βούλγαροι Μακεδόνες.😄
Ελληνόφωνοι σοβιετικοί. Είχε υπάρξει εθνοτική μετατόπιση. Κομιτέρν και η υπεράσπιση της Μεγάλης Σοσιαλιστικής Πατρίδας το καθήκον κάθε κομμουνιστή κτλ. Γι αυτό και βγήκαν στο βουνό άλλωστε οι άνθρωποι μόλις ο Χίτλερ κάνει την επίθεση στην ΕΣΣΔ αλλιώς δεν θα είχε νόημα να υπερασπίσουν το εθνικό όταν ο κομμουνισμός είναι διεθνιστικός. Τον ναζισμό χτυπούσαν που την έπεσε στη σοσιαλιστική πατρίδα.
@Ασχετος και γενικως.🌽Το εαμ ήταν κομμουνιστικό όργανο όπως είναι το Πάμε. Όποιος δεν καταλαβαίνει η κάνει πως δεν το καταλαβαίνει στερείται σοβαρότητας και ηθικου αναστήματος. Τα περί α)δοσίλογων και β) μαυραγοριτων είναι κομμουνιστικές μπαρουφες που τις λεν για να δικαιολογήσουν την συντριπτική τους ήττα από τους Έλληνες αλλά και τις γενοκτονικες τους προθέσεις αν τυχόν νικουσαν. Μια χαρά πατριώτες ήταν και προσπαθούσαν να σώσουν ότι σώζεται άνθρωποι όπως ο Χρυσοχόου,ο Τσολάκογλου κλπ. Εφόσον τα κομμουνια δεν δέχονται τις κρίσεις των δικαστηρίων γιατί να τις δεχτώ εγώ; Και αλήθεια ποιοι μαυραγορίτες; Πως γίνεται σ αυτό το μαυραγοριτικο περιβάλλον να βρίσκει όλα τα χρειωδη το ΕΑΜ; Μιλάμε για συνθήκες τριπλής ξένης κατοχής,με διαλυμένα τα εμπορικά δίκτυα,για μια εποχή με πολύ λιγότερα υλικά αγαθά και με κάποια να είναι μονοπωλιο,με θανατερη πείνα.(καλά άμα λες ότι για την πείνα φταίει ο Τσολακογλου κι όχι οι κατακτητές και ο αποκλεισμός είσαι εντελώς για γέλια) Να μας πουν τα κομμουνια από πού προμηθευόταν τα χρειωδη. Μόνο το χαρτί βρε να σκεφτείς είναι αρκετό. Υγ κάτι που δεν σε αφορά αλλά το λένε οι άλλοι. Οι Άγγλοι. Τι μιλάνε για του Άγγλους τα κομμουνια; Αυτοί δεν τους τροφοδοτούσαν συνεχώς με χρυσές λίρες; Αυτοί δεν ζήτησαν από τους Άγγλους στην Αίγυπτο να απομακρυνθούν όλοι οι Μεταξικοι αξιωματικοί οι οποίοι ήταν αυτοι που είχαν σηκώσει το βάρος στο Έπος της Ηπείρου και γνώριζαν και πολύ καλά πόσο ύπουλοι ήταν οι Αγγλοι;
"β) μαυραγοριτων είναι κομμουνιστικές μπαρουφες που τις λεν για να δικαιολογήσουν την συντριπτική τους ήττα από τους Έλληνες αλλά και τις γενοκτονικες τους προθέσεις αν τυχόν νικουσαν. " μετα απο αυτο δεν αξιζει να σε λενε ελληνα. εισαι μια ντροπη.
γιατι το ΚΚΕ ειναι στην ΒΟΥΛΗ......αματανοητοι...οι ΚΚΕδες...αιματοκυλησαν την Ελλαδα γιατι ηθελαν να μας κανουν ΡΟΥΜΑΝΙΑ τσαουσεσκου και να λοιμοκτονουμε οπως οι ΡΟΥΜΑΝΟΙ που μεχρι να ριξουν το ΚΚΡ λοιμοκτονουσαν
απόγονοι δοσίλογων και μαυραγοριτών κάθε φορά που δημοσιεύεται θέμα για την Κατοχή και τα Δεκεμβριανά βγαίνουν και κράζουν το ΕΑΜ, παραποιώντας την Ιστορία. Το ΕΑΜ ήταν το μεγαλύτερο αντιστασιακό κίνημα στην Ελλάδα κι αυτό που πολέμησε για την εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία. Τα πρόσωπα που βρέθηκαν στην ηγεσία του με την κομμουνιστική ταυτότητά τους αλλά κι όλη η πολιτική σκηνή δεν ήταν τα κατάλληλα πρόσωπα για να διαχειριστούν πολύ κρίσιμες καταστάσεις και να διαπραγματευτούν με τους Άγγλους. Με αποτέλεσμα όχι μόνο να επιστρέψει όλο το παλαικομματικό καθεστώς χωρίς αλλαγές αλλά να προστεθούν στην εξουσία και οι προδότες με ολέθρια αποτέλεσματα για πολλές δεκαετίες μετά. Ο μόνος προδομένος ο ελληνικός λαός.
έκανε πλιάτσικο στα χωριά της επαρχίας και αν αντιστεκόντουσαν οι κάτοικοι σκότωναν, συνήθως πισώπλατα, κάποιον γερμανό κοντά στο χωριό ώστε να προκαλέσουν αντίποινα οι γερμανοί.
Έναν απόγονο μαυραγοριτών θα δεις μόλις κοιτάξεις τον καθρέφτη. Ο πιο διάσημος και επώνυμος μαυραγορίτης ήταν ο κομμουνιστής μπακάλης Βλάσης Μακαρώνας που είχε μπακάλικο στο Περιστέρι και πάγκους με κονσέρβες στην Ευριπίδου και Αθηνάς. Είναι αυτός που έσφαξε το 44 την Ελένη Παπαδάκη στην Ούλεν. Αν εσύ ξέρεις κάποιον δεξιό να μας τον πεις.
το εαμ θεριεψε γιατι κυνηγαγε αλλες αντιστασιακες οργανωσεις ασε τις μπαρουφες φιλε μου. ευτυχως που ανηκουμε στην δυση και κακως πολυ κακως που ειναι το κκε στην βουλη και να μην σου πω που εχω γραμμενο τον Αρη Βελουχιωτη γιατι θα σε παρει η μυρωδια
Η Ελλάδα και το ελληνικό έθνος γνώρισαν πολλούς εχθρούς ο χειρότερος εχθρός μου πέρασε ήταν ο καρκίνος του κομμουνισμού
... πρέπει να είναι κάποιος για να σκοτώνει τους έλληνες να πολεμάει την πατρίδα που γεννήθηκε για να την κάνει σοβιέτ....
Σέ καμία χώρα δεν πήραν την εξουσία οι κομμουνιστές με εκλογές, παντού με τά όπλα και την τρομοκρατία, βλέπε τήν πρωτεργάτρια Ρωσία όπου με σκληρή δικτατορία έμειναν στην εξουσία για εκατό χρόνια, αλλά και σέ Κούβα βόρεια Κορέα ανατολική Ευρώπη κλπ Μόλις γίνονταν εκλογές, πάπαλα οι αριστεροί τεμπέληδες ( είδαμε πού κατάντησαν τήν Ρωσία καί όλες τις άλλες μεγάλες χώρες ) . Έτσι καί στην Ελλάδα, πρίν κάν τελειώσει η γερμανική κατοχή, αυτοί σκότωναν Έλληνες για να πάρουν με τά όπλα καί εδώ τήν εξουσία. Ευτυχώς δεν μπόρεσαν!!!! Τούς σημερινούς αριστερούς τους βάζω σέ 2 κατηγορίες: 1) Αυτούς πού πραγματικά πιστεύουν στην ουτοπία τού ίσου ( εξίσωση του κάθε άχρηστου με τούς άξιους καί δουλευταράδες ) 2) Καί σέ αυτούς τους οργανωμένους πού θεωρούν ότι όταν πάρουν την εξουσία θά είναι μέσα στα πράγματα με πολλά πολλά προνόμια, καί τούς βλέπεις πώς συμπεριφέρονται σαν κλίκα από τά πανεπιστήμια στην αρχή ( που περνάνε θέματα από αριστερό καθηγητή σέ αριστερό φοιτητή) μέχρι καί στο δημόσιο που νομίζουν ότι τούς ανήκει. Ευτυχώς γλυτώσαμε, αλλά όταν όλη η Ευρώπη ξαναχτιζόταν , εμείς είχαμε τόν εμφύλιο καί χάσαμε τά πιο σημαντικά χρόνια και κεφάλαια στην αντιμετώπιση των κομμουνιστών.
🟢Καμμία 'πολιτική οξυδέρκεια" "διορατικότητα" κλπ (σιγά μας γέμισες σάλια) του Κλάρα δεν βγαίνει. Βγαίνει όμως ότι α) γνώριζαν για τη Γιάλτα αρα οι μεπειτα κομμουνιστικές κλάψες ότι τους πούλησαν είναι άλλο ένα κομμουνιστικό ψέμμα και β) ότι και ο Κ. ήταν εξίσου συνειδητός Σοβιετοδουλος όπως και οι υπόλοιποι. Ο Κ. απλώς γνωρίζει ότι έχουν χάσει κι ότι ο ίδιος προσωπικά ως βουτηγμένος στο αίμα μέχρι το λαιμό δεν θα έχει καλό τέλος με ειρηνευση. Για το κεφάλι του φοβάται κι όχι για τους "αγωνιστές". Φυσικά και ήθελε να συνεχιστεί ο πόλεμος. Ο πόλεμος είναι γνωστό ότι εύκολα ξεκινά και δύσκολα τελειώνει. Θα μπορούσε να κρατήσει χρόνια και χρόνια. Όπως και κράτησε. Κι εκεί θα είχε θέση κι εξουσία να φωτογραφίζεται σαν μοντελο και να είναι αρχηγός... 🔵 Η Βάρκιζα έγινε Φ. του 45. Η Χ καταργήθηκε την ίδια εποχή το 46. Ποια ήταν τα "εγκλήματα" του Γρίβα σ αυτόν τον χρόνο που υπονοείτε αλλά δεν παρουσιάζετε κανένα στοιχείο; Κι άμα ήταν τέτοιος εγκληματίας πως τον ψήφισε η ΕΔΑ ως άξιο τεκνο της πατρίδας; Δηλαδή από τη μια λέμε ότι κάτι πολύ συγκεκριμένο όπως το Μπούλκες έχει αυρα μύθου,δηλαδή μπορεί να υπηρξε μπορεί και να μην υπήρξε αλλά απ' την άλλη ονοματιζουμε την ΛΤ. Αυτό είναι 100% κομμουνιστική προσέγγιση. 🟤 Βάρκιζα τέλος κι από μένα.
@ozric (Σλάβος είσαι;) και γενικως. 🍇Το ακριβώς ανάποδο. Είναι ύπουλος ο τρόπος του προφανώς συνοδοιπόρου αρθρογράφου να εξισώσει και να ξεπλύνει τα κομμουνια. Ποιοι είναι αυτοί οι ιστορικοί δεν αναφέρει. ✔️ Ονοματίζει το υποτιθέμενο φαινόμενο με τον συγκεκριμένο τρόπο που έχει επιλέξει συνειδητά το ΚΚΕ να ονοματιζει.✔️Όταν απ' το κείμενο βγαίνει ότι οι μητραλοιες δολοφόνοι είχαν 20-40 χιλιάδες όπλα κρυμμένα για ποια Λευκή τρομοκρατία μπορούμε να μιλαμε; Δεν επρεπε να πιάσουν αυτά τα όπλα και αυτοι που τα είχαν; Φυσικα έχει παραλείψει σε όλο το κειμενο να ονοματίσει τα εγκλήματα των Κομμουνιστών ως Κόκκινη τρομοκρατία.✔️ Εντωμεταξυ παραλείπει να κάνει τη διακριση της νομιμότητας μεταξύ των 2.✔️ Ο κομμουνισμός του αρθρογράφου φαίνεται με το καλημέρα με την σαχλεπισαχλη περιγραφή των κομμουνιστών δολοφόνων που αχ οι καημένοι φιλαν τα δολοφονικά όπλα τους γιατί δεν θα μπορούν άλλο να δολοφονούν και να ληστεύουν Έλληνες μ αυτά και κάνει λόγο για αετούς... Παρακάτω βέβαια λέει πως ήταν απλώς ένα θεατρο αλλά η συναισθηματική χειραγώγηση έχει ήδη δουλέψει για τον αναγνώστη και είναι ενδεικτική και της δικής του συμπάθειας.✔️ Από πού κι ως που βγαίνει ότι ο Γουντχαουζ και οποιαδήποτε ξένος είναι αμερόληπτος; Για μένα προσωπικά είναι ξένος άρα καμία εμπιστοσύνη δεν του έχω και ακόμα πιο πολύ τον θεωρώ εκ των προτέρων πρακτορα. Έχει καει η γούνα του Ελληνισμού από ξένους "φιλέλληνες" "ελληνιστές" ιστορικούς,φιλολόγους,αρχαιολογους κλπ. Ούτε για διαιτητή ούτε για διαμεσολαβητή ούτε κριτή ούτε για τίποτα δεν δέχομαι οποιονδήποτε ξένο στα Ελληνικα πράγματα.✔️ Εξαρχής το σημείο θέασης που στέκεται ο αρθρογραφος, με την πρόφαση του "σαν σημερα", καθοριζει και τι θα δεις απ' το ιστορικό τραίνο.
Ο Μεταξάς δικτάτορας ,αλλά εσωσε την χώρα ,ιδίως απο τους "φιλους" μας Άγγλους ! Οι "Δημοκρατικοί" του βουνού ,αιματοκύλισαν την χώρα ασκόπως ,για την εξουσία κ ειναι οι "ήρωες"! Αυτή η χώρα πόσα λάθη ειχε κ εχει να πληρώσει;
Αγσπητέ , η εμφανώς με αριστερές παρωπίδες παράθεση απόψεων συμμοριτών και ελασιτών με κορώνες τύπου , λευκής τρομοκρατίας , είναι άλλη μια απόδειξη της διάβρωσης της χώρας από την κομμουνιστική προπαγάνδα… Για να πάμε στην πραγματικότητα, η Ελλάς ουδέποτε είχε κομμουνιστική φράξια πέραν του 10 % και πολύ λέω … Η πολύ δυναμική ελάχιστη μειοψηφία , εκτελώντας το σχέδιο του Στάλιν , προετοίμαζε μ επιμέλεια την επόμενη μέρα , με την κατάκτηση της εξουσίας με τα όπλα και την επιβολή της δικτατορίας κομμουνιστικού τύπου , όπως έκαναν άλλωστε στην Αν, Ευρώπη . Το επιχείρησαν σε όλη την διάρκεια της κατοχής , στην στάση στην Αίγυπτο , όπου μάλιστα έβαλαν μερικές δεκάδες κομμουνιστές να στασιάσουν τον Απρίλιο του 44 στον Στόλο, το επιχείρησαν με τον αποδεκατισμό όλων των αντιπάλων αντιστασιακών οργανώσεων , με την Μάχη της Αθήνας , τι δολοφονίες και τους εκτοπισμούς …Και έχει το θράσος το κόμμα της εθνοπροδοσίας, να ζητάει και τα ρέστα .. Αγαπητέ αρθρογράφε, πολύ λίγα τους έκαναν … Είναι προφανές ότι δεν έχεις ακούσει την τρομοκρατία και τις εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες , όποιον δεν τους άρεσε , τον οποίο αποκαλούσαν συνεργάτη των Γερμανών … Ή ηθοποιός Στέλλα Παπαδάκη κατακρεουργήθηκε από την ΟΠΛΑ στην Ούλεν της Νέας Ιωνιας , γιατί… απλά ήταν καλύτερη ηθοποιός .. Δυστυχώς για τα αριστερά απόβλητα , ο κόσμος θυμάται .. Όση προπαγάνδα και αν κάνουν πρεπει να διδάσκεται η πρόσφατη ιστορία στα σχολεία , για να μην παριστάνουν τις αθώες περιστερές, οι αριστεροί βρυκόλακες …
Η αληθεια για ολα αυτα που εγιναν τοτε,ειναι δυσκολο να ειναι αντικειμενικη. Και αυτο γιατι την ιστορια σχεδον παντα τη γραφει ο νικητης. Εκεινο ομως που ειναι σιγουρο και αποδεδειγμενο ειναι οτι την εξουσια μετα απ'ολα αυτα (Συμφωνια της Βαρκιζας, Εμφυλιος κτλ) την πηραν οι συνεργατες των Ιταλων ,των Γερμανων και των Αγγλων! Και ο απλος λαος που πολεμησε τον κατακτητη και εκανε την Εθνικη Αντισταση με μπροσταρη το ΕΑΜ ΕΛΛΑΣ ονοματιστηκε προδοτης και αφησε τα κοκκαλα του στα ξερονησια και στις φυλακες!! Απολυτως σεβαστο καποιος να εχει αντιθετη αποψη και ιδεολογια ,αλλα ακομα πιο τιμιο να ειναι δικαιος !!! Υγεια σε ολους!!
Άμα μας ένοιαζε να ακούσουμε τα ψεμματα του ΚΚΕ θα ρωτούσαμε στα κεντρικά κι όχι τον τελευταίο παπαγάλο.
Μόνοι σας βγάλατε τα μάτια σας κομμουνισται.. σας πρότειναν συμφωνία αλά ΚΚ Ιταλίας η Γαλλίας με 3-4 υπουργούς δικούς σας και ενα 20% στας εκλογας να έχετε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο και σεις λέγατε Μπααα, τα παλικάρια των βουνών θααα.. καιιι εμειιιις....κλπ κλπ σαχλαμάρες.. και φτηνά την βγάλατε.. πολύ φτηνά..
Ποιο λόγο γίνεται προσπάθεια εξαγνισμού των άθλιων κομμουνιστών που ήθελαν μια Ελλάδα αντίγραφο της Σοβιετικής Ένωσης με τον στυγνό τύραννο Στάλιν ? Το ΚΚΕ ειναι το μοναδικό τέτοιου τύπου κόμμα στην Ευρώπη. Ουδέποτε καταδίκασε τις θηριωδίες του Σταλιν και όλων των άλλων τυράννων ( Μαο, Πολ Ποτ, Χονεκερ, Τσαουσέσκου, Κιμ, κλπ ). Τύραννοι που πούλησαν παραμύθι σε αγράμματους, εργάτες και αγρότες. Γιατί αν υπήρχε βιομηχανία δεν θα τα κατάφερναν. Δεν υπάρχει κομμουνιστικό κόμμα να παίρνει τέτοιο ποσοστό. Απλά οι κομμουνιστές στην Ελλάδα είναι κατά παράδοση. Από παππού προς πάππου. Έχουν τα ίδια κολλημένα μυαλά. Στο Β! Παγκόσμιο πόλεμο είναι γνωστό ότι εκτελούσαν αιχμάλωτους Γερμανούς στρατιώτες προκαλώντας θηριώδη αντίποινα (βλέπε σφαγή στα Καλαβρυτα ). Κανονικά στη Βαρκιζα έπρεπε να τους κρεμάσουν όλους.
Ένα περίεργο θέμα. Οι Κομμουνιστές πάντοτε ξεκινάνε από την λευκή τρομοκρατία. Παθαίνουν αμνησία για ότι προηγήθηκε. Διάλυση στρατού στη Μ. Ανατολή, δολοφονίες και εγκλήματα το 43-44 με αποκορύφωμα τις σφαγές, δολοφονίες, καταστροφές και το ξεκλήρισμα των ομήρων το Δεκέμβρη 44 και Ιανουάριο 45.
Και εσύ μήπως ξεκινάς από το 1943 και ξεχνάς το ιδιώνυμο του Βενιζέλου, τις εξορίες επί Βενιζέλου και Μεταξά, τις διώξεις αλλά και την "επιτυχία" των ελληνικών δοσιλογικων Αρχών να πεθάνει το 1941-1942 χιλιάδες κόσμου από την πείνα στην Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη; Το ότι καταφέρατε όλες οι συνοικίες των Μικρασιατών Βενιζελικών να πάνε μαζικά με το ΕΑΜ και το ΚΚΕ (μέσα σε 2 χρόνια), όταν το ΚΚΕ το 1935 έπαιρνε στις εκλογές 5-7% και είχε διαλυθεί πρακτικά από τις διώξεις της Δικτατορίας του Μεταξά αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία.. Τέτοια πολιτική μεταστροφή δεν είχαν ούτε οι οπαδοί του Χίτλερ στο Βερολίνο όταν μπήκε ο Κόκκινος στρατός για να σώσουν το τομάρι τους..
Δυσκολευει η κατασταση βλεπω και ο Γκρινμπεργκ ειπε να βγαλει τα του εμφυλιου για συσπειρωση.
": οι ιστορικοί, ανεξαρτήτως ιδεολογικών τάσεων, συμφωνούν κατ’ αρχήν ότι η «Λευκή Τρομοκρατία» υπήρξε, ότι δεν ήταν ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα της Αριστεράς"... Ύπουλος τρόπος να υπονοεί κανείς ότι μπορεί και να μην υπήρξε λευκή τρομοκρατία. Ντροπή. Οι εκ δεξιών, στους οποίους αναφέρεστε, ενσωμάτωναν και τους δοσίλογους συνεργάτες των Γερμανών. Που δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Κατά τα άλλα, ναι, ο ΕΛΑΣ έκρυβε όπλα, μάλιστα. Χάνετε την ουσία, γιατί δεν είστε αντικειμενικός.
Αιώνια τιμή και δόξα στους ήρωες του ΕΑΜ και στον αρχικαπετανιο τον σταυραιτο τον Άρη Βελουχιώτη.
ειναι απλλα τα πραγματα. το χαρτακι εγραφε 90-10. απλα ο σταλινα εχοντας προβληματα με τσεχοσλοβακιες ουγγαριες , εβαλε και τους ελληνες κομμουνιστες στο παιχνιδι, οι οποιοι για τη ρωσια ηταν πως ειχαμε στα αυτοκινητα κατι μπαρμπαδακκια με σουστες και τα κουνουσαμε οπως θελαμε, κατι τετοιο, ωστε να πιεσει τους δυτικους και να εξασφαλισει την επιρροη του στις αλλες ανατ χωρες., τοσο οσο. ουτε νεκροι τους ενοιαζαν ουτε τιποτα. κακοι ανθρωποι
Ευχαριστούμε πού μας τα θυμιζετε για να θυμόμαστε με τι έχουμε να κάνουμε. Και ενα κουιζ: Γιατί το κομμα το λένε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και όχι Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα; Γιατί και άλλες χώρες έχουν αριστερά αλλά μπροστά βάζουν το έθνος πρώτα και όχι την ιδεολογία
ηταν οδηγια απο σοβ ενωση. την ελλαδα την θεεωρουν τριτοκοσμικη χωρα, μεσογειακη , ανεμελη. αν εμπαινε το ελληνικο πρωτα θα μαγαριζε τα συμβολα της κομ. ιδεολογιας. ειναι που εχουμε στενους δεσμους.. με το ξανθο γενος
Για να μην σας χαλασουμε το brand name το καναμε και μας τρεχετε για copyright μετα. Εσεις που εχετε το εθνος πανω απο ολα τι κανατε τα τελευταια 60 χρονια ? Δωσατε την Κυπρο ,ευχαριστησατε τους αμερικανους για τα Ιμια , κανατε μακεδονες τους σκοπιανους ,σκιζατε και υπογραφατε μνημονια
Στην Βάρκιζα ι ηγέτες της αριστεράς κύρια , φύλαξαν τους εαυτούς τους και παραδώσανε τους αγωνιστές στην ταλαιπώρια. Αλλά και οι ηγέτες της δεξιάς , δεν πήγαν πίσω Διότι δρομολόγησαν τον εμφύλιο , εφ όσον ώς κράτος είχαν την ευθύνη ισόνομης διαχείρησης των πολιτών.
Ποιους σοβαρούς ηγέτες έχει η Δεξιά εκείνη την εποχή; Χειρότεροι κατσαπλιαδες ήταν που τους ένοιαζε η κονομα. Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης μπροστά τους μοιάζει με Τσόρτσιλ. Ήταν τόσο τραγικοί οι τότε ηγέτες της Δεξιάς που "αθώωσαν" ένα μάτσο εθνοπροδοτες δοσίλογους που έτρωγαν και έπιναν όταν ο ελληνικός λαός πεινούσε με το πρόσχημα ότι είχαν το "know how" (και καλά) απέναντι στους κομμουνιστές. Και ο Ντε Γκολ είχε κομμουνιστικό "κίνδυνο" (και πιο σοβαρό μάλιστα) αλλά ψάξτε να δείτε τι απέγιναν οι Γάλλοι δοσίλογοι, σε μια Γαλλία που αντικειμενικά ο γαλλικός λαός δεν υπέφερε τόσο όσο ο ελληνικός στον Β Παγκόσμιο..
Δεν ήταν εμφύλιος ήταν συμμοριτοπόλεμος.. Έλληνες πατριώτες εναντίον κομμουνιστών όλων τον Βαλκανίων.
Βασικά ήταν Έλληνες εναντίον Ελλήνων όπου κάποιοι έδρασαν με τη στήριξη Βαλκανιων (και ελάχιστα Σοβιετικών) κομμουνιστών, ενώ οι άλλοι με τη στήριξη Αμερικανών και Βρετανών έχοντας ως μπόνους δώρο ένα μάτσο εθνοπροδοτες (δοσίλογους) που έκαναν πάρτυ και ασελγουσαν στο ελληνικό λαό (συνολικά) επί Κατοχής.. Καλύφθηκες;
Οι πρώτες δύο παράγραφοι είναι σαν να περιγράφουν τα αισθήματα για τα όπλα τους, που χάνουν, κάποιοι δολοφόνοι που είναι τρομοκράτες είτε ναζί, τζιχαντιστές, σαδιστές, ρατσιστές, σίριαλ κίλερς, κλπ. Μόνο αποτροπιασμό προκαλεί η "συγκίνηση" δολοφόνων που λυπούνται επειδή αποχωρίζονται όργανα σκοτωμών! Και το "έπαιζαν" και ειρηνόφιλοι!
Συγκινηθηκαν κι ....εκλαιγαν οι κατσαπλιάδες που παρέδιδαν τα όπλα, αφού πρωτα ειχαν αιματοκυλίσει και μαυροφορέσει την μισή Ελλάδα
Εγω νομίζω οτι τα πράγματα είναι πιο απλα. Ξεκινωντας με καζέτα,λίβανο και προσυμφωνία γύρω στον Οκτομβριο του 1944 μεταξυ Τσωρτσιλ-Σταλιν στην Μόσχα για τις "ζονες επιρροής στην ευρώπη" και προφανή οριστικοποίηση των συμφωνιών στην Γιάλτα(νομιζω 4 με 11 Φεβρουριού του 1945). Ξεκινάει η υλοποίηση τους με την Βάρκιζα 12-2-1945. Η αγγλοαμερικάνοι βάση των συμφωνιών παραλαμβάνουν την χώρα με την ευλογία των Σοβιετικών και με έναν ανεπιθύμητο στρατό ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πλειοψηφίας. Κερδίζει η στρατιωτική τους ισχύη και η οικονομίας τους, εναν στρατό που δεν είχε πιθανότητες να νικήση παρόλλο που κατάφερε θαυματα.
αυτή η ευλογία των Σοβιετικών μας έσωσε. Γιατί κάτι Βουλγαρίες και Ρουμανίες του 1970 ζούσαν την μιζέρια στο μεγαλείο της. Και δε συζητάμε για Αλβανία.
ηρθαν οι μπολσεβικοι που ηθελαν κυβερνηση του βουνου να μας κανουν λαΪΚΗ δημοκρατια και να πειναμε ολοι οπως στην ρουμανια τσαουσεσκου...και το ΚΚΕ ειναι στην βουλη.....μετα τις σφαγες στα χωρια απο τους κομουνιστες κυριως με κονσερβοκουτια...ΑΛΗΤΕΣ...ΠΡΟΔΟΤΕΣ..ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ...ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΕΣ
Τράβα να δεις που είναι η Ρουμανία σήμερα και τι προοπτικές έχει ακόμα και μετά σκούξε για τις ελεεινές Δεξιές κυβερνήσεις που μας φορτώσατε τόσες δεκαετίες και την καταστροφή που έφεραν και συνεχίζουν να φέρνουν στην Ελλάδα.
Αν ησουνα Ρουμανος θα την ειχες κοπανησει απο τον Δικτατορα Τσαουσεσκου καμια 50αρια φορες.
Η αριστερά ηγεμονευε κυβερνούσε και κατέστρεψε την Ελλάδα μετά το 1981 μέχρι το 2019, που ο Μητσοτάκης την κτίζει σε φιλελεύθερα αντιαριστερα ευρωπαϊκά πρότυπα
Τρομερή προδοσία του Σιάντου, πράκτορα των Αγγλων. Πρώτα έσυρε τον ΕΛΑΣ (εφεδρικό όχι τις δυνάμεις του Αρη στην ύπαιθρο) στο βάραθρο του Δεκέμβρη και αφού εξαγρίωσαν κι άλλο με τα φονικά της ΟΠΛΑ λυτούς και δεμένους, τους είπε παραδώστε τωρα τα όπλα να σας σφάξουν! Πούλησε το κίνημα ο προδότης μετά τη συμφωνία της χαρτοπετσέτας του άθλιου Τσώρτσιλ με τον πανάθλιο Στάλιν περί ζωνών επιρροής. Οι Εγγλέζοι έλεγχαν μόνον την Αθηνα, στην ύπαιθρ οι εμπειροπόλεμες μεραρχιες του ΕΛΑΣ θα τους πετσόκοβαν. Και όμως...
Πλάκα κάνεις; Άλλο οι αντάρτικες χωσιές και άλλο ο κανονικός (τακτικός) πόλεμος. Είδαμε την "εμπειρία" τους στον "δεύτερο γύρο". Μόνο στις χωσιές κάτι κάνανε.