Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα

 

“Υπήρχε ποτέ περίπτωση να ακυρώσουμε τα Χριστούγεννα;” με αφοπλίζει ο Ray, που έχει το
jazz bar στη λεωφόρο Saint Charles, όταν τον ρωτάω γιατί δεν είχε ακυρωθεί η Mardi Gras έξι μόλις μήνες μετά τον όλεθρο της Κατρίνα, το 2005. Ακόμα θυμούνται, πως τότε, όχι μόνο δεν ακυρώθηκε το καρναβάλι αλλά ήταν το πιο φαντασμαγορικό όλων των εποχών. Φέτος, από τα Θεοφάνια ως τις 4 Μαρτίου, η Saint Charles Avenue και η Canal Street θα ντύνονται στα επίσημα χρώματά του, μοβ, πράσινο και χρυσό, και θα φιλοξενούν καθημερινά μια τουλάχιστον μεγάλη παρέλαση.
Άρματα φορτωμένα με καρναβαλιστές ντυμένους με απαστράπτουσες στολές περιτριγυρίζουν τον Rex και τον King Zulu, τους δύο βασιλιάδες του καρναβαλιού που πετούν στους ακόλουθούς τους χούφτες με πλαστικά κολιεδάκια, αλουμινένια κέρματα και μικρά παιχνίδια. Κάθομαι στο μαγαζί του Ray με ένα ποτήρι bourbon και ακούω το “When the Saints are marching in” του Louis Armstrong, που στέφθηκε και ο ίδιος King Zulu το 1949. Στα μάτια μου η πομπή των καρναβαλιστών καθαγιάζεται, μετατρέπεται από ξέφρενη διασκέδαση σε επιβίωση, αγάπη για τη ζωή, στο ίδιο το πνεύμα της Νέας Ορλεάνης.