Τρίτη, 2 Ιουνίου 2020

Αμαλία Μεγαπάνου: Σε κλειστό κύκλο η κηδεία - Θα φύγει όπως έζησε... σιωπηλά

«Η Αμαλία σε αντίθεση με την Τζάκι έδινε. Εκτός από μαθήματα φινέτσας και style, μας δίδασκε τι σημαίνει αξιοπρέπεια και αληθινά συναισθήματα»
Η Αμαλία Μεγαπάνου ήθελε πάντα μια διακριτική ζωή. Δεν έκανε κοσμική ζωή, δεν της άρεσαν οι φαμφαρονισμοί, δεν αγαπούσε την φασαρία και τα φώτα της δημοσιότητας.
Τα τελευταία πέντε χρόνια είχε βαρύνει, είχε κόψει ακόμη και τους απογευματινούς περιπάτους στην Βασιλίσσης Σοφίας όπου και έμενε. Η κηδεία της θα γίνει σε πολύ κλειστό κύκλο. Λογικό. Θέλησε να φύγει – έχει αφήσει σαφείς οδηγίες- όπως και έζησε.

Μια Ελληνίδα συνώνυμη της ευγένειας. Η απόλυτη επιτομή του style. Oλη η Αθήνα αναρωτιόταν αν ράβεται στου Τσοπανέλη ή στην Νίτσα. Ποτέ κανείς δεν έμαθε. Το σίγουρο είναι ότι ό,τι κι αν φορούσε πρόδιδε κομψότητα. Δεν ήταν μόνο η επιλογή ενός cocktail dress αλλά ο τρόπος που περπατούσε, που κινούσε τα χέρια της, που μιλούσε. Μια μεγαλοαστή που διέθετε την λιτή συμπεριφορά του χορτασμένου από εμπειρίες ανθρώπου. Για όλους η Αμαλία ήταν πρότυπο συμπεριφοράς και ήθους. Παρόλο που έκανε εκείνη το βήμα του χωρισμού και στους δύο γάμους της, δεν μίλησε ποτέ άσχημα για τους δύο άνδρες της ζωής. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον θαύμαζε για το ηγετικό του ύφος και την κομψότητά του ενώ ο γυναικολόγος Επαμεινώνδας Μεγαπάνος ήταν ο νεανικός της έρωτας. Εστω κι αν τον παντρεύτηκε δεύτερο. Σε συζητήσεις με πολύ δικούς της ανθρώπους συνήθιζε να λέει «Οι άνδρες μια ζωή περπατούν πάνω σε προβιά και νοιώθουν άνετα γι΄αυτό γιατί περπατούν στα μαλακά. Όμως συχνά πέφτουν πάνω στο κεφάλι. Τι να κάνουμε; Oλες οι προβιές διαθέτουν και κεφάλι!»

Η Αμαλία Μεγαπάνου ζούσε μέσα στην φινέτσα. Το διαμέρισμά της ήταν καλόγουστο και γεμάτο βιβλία. Της άρεσε να διαβάζει και να γράφει. Μιλούσε αργά, χαμηλόφωνα αλλά οι λέξεις της ήταν σοφές.

Με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή χώρισε αλλά δεν κράτησε κακές σχέσεις. Δεν μάλωνε ποτέ με τους ανθρώπους που πέρασαν από την ζωή της. Στην κηδεία του άλλοτε, κάποιοι την είχαν ακούσει να λέει «Τώρα το «αντίο» είναι οριστικό». Στον Μεγαπάνο γιατρό από την άλλη, πήγαινε για εξετάσεις μέχρι που εκείνος έφυγε από την ζωή. Τον ένοιωθε οικογένεια γι΄αυτό και δεν επέστρεψε ποτέ στο δικό της επώνυμο. Η Αμαλία ήταν η Ελληνίδα Τζάκι. «Όχι, πολύ πιο πάνω από την Τζάκι!» μου διαμαρτυρήθηκε σήμερα το πρωί, μια φίλη της στο τηλέφωνο. «Η Αμαλία σε αντίθεση με την Τζάκι έδινε. Εκτός από μαθήματα φινέτσας και style, μας δίδασκε τι σημαίνει αξιοπρέπεια και αληθινά συναισθήματα».


Η επίσκεψη στον Λευκό Οίκο με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή

17 Απριλίου του 1961, 11 το πρωί. Το ζεύγος Καραμανλή φτάνει στην Ουάσιγκτον. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Φιντέλ Κάστρο από την εξέγερση των πολιτικών του αντιπάλων στην Κούβα και τις επιπτώσεις που έχει η κατάσταση και στις ΗΠΑ, το ζεύγος Καραμανλή πραγματοποιεί εθιμοτυπική επίσκεψη στον Λευκό Οίκο.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ο πρώτος ξένος ηγέτης που συνάντησε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Κένεντι μια και είχε αναλάβει την προεδρία πριν από τρεις μήνες. Τζον Κένεντι και Κωνσταντίνος Καραμανλής βγάζουν μαζί φωτογραφίες την στιγμή που ο φωτογραφικός φακός ζουμάρει με εμμονή και στις κυρίες τους. Η σύζυγος Καραμανλή είναι εξίσου κομψή όσο και η Τζάκι.
Τα διεθνή media αποθεώνουν τις δύο πρώτες κυρίες. Η απόλυτη αίσθηση φινέτσας και κύρους. «Αν ήμουν Αμερικάνα, θα τον ψήφιζα», είπε στους δημοσιογράφους η σύζυγος του Κωνσταντίνου Καραμανλή όταν την ρώτησαν τι πίστευε για τον πρόεδρο Κένεντι. Στη συνέχεια δεν δίστασε να μιλήσει και για τον δικό της σύζυγο «Δεν ασχολούμαι με τη δουλειά του άντρα μου, γιατί την κάνει πολύ καλά», δήλωσε στους Αμερικανούς δημοσιογράφους.

Η Αμαλία Μεγαπάνου δεν ήταν μια οποιαδήποτε Ελληνίδα. Αποτέλεσε το σύμβολο μιας εποχής καθώς ταύτισε την ζωή της τόσο με τον πολιτικό ηγέτη Κωνσταντίνο Καραμανλή όσο και με την απόλυτη έννοια της κομψότητας. Γεννημένη το 1929 ήταν μια πραγματική αστή. Κόρη του Αναστάσιου Κανελλόπουλου, αδελφού του πολιτικού και ιστορικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου, μεγάλωσε με την παιδεία και την αστική ευγένεια των εύπορων κοριτσιών της εποχής. Η γνωριμία της με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή δημιουργήθηκε μέσω των πολιτικών σαλονιών και ο γάμος δεν άργησε να έρθει. Μια συμβίωση δύο διαφορετικών ανθρώπων αλλά κατά πολλούς και δύο διαφορετικών κόσμων. Η Αμαλία ήταν ευγενής και διακριτική, εκείνος νευρικός και ηγέτης.

Εκείνη ασχολείτο με την μελέτη των θρησκειών και την φιλοσοφία, εκείνος είχε πολιτικές φιλοδοξίες. Ωστόσο ήταν πάντα διακριτικά στην σκιά του. Μια θετική εικόνα για εκείνον. Η διαφωνία του Καραμανλή με το παλάτι τον οδήγησε στο Παρίσι, το 1963. Εκείνη τον ακολούθησε στην εξορία. Όμως οι μεταξύ τους καυγάδες είχαν μείνει ιστορικοί. Πρωτοσέλιδο του περιοδικού «Οικογενειακός Θησαυρός» τα Χριστούγεννα του 1970, μιλά για πρώτη φορά ανοικτά για το διαζύγιό τους. Μετά από λίγους μήνες το περιοδικό επιβεβαιώνεται. Ο δυναμικός ηγέτης και η κομψή των Αθηνών χωρίζουν.

Αξιοπρεπής, «καλογερασμένη», μια χορτάτη αστή που δεν έκρυβε ούτε τις ρυτίδες ούτε την ηλικία της. «Λέω τα χρόνια μου γιατί τα έχω περπατήσει» ήταν το moto της ζωής της. Ηταν επικοινωνιακή, μιλούσε κατ’ ιδίαν για όλα, έδωσε λίγες συνεντεύξεις που αφορούσαν αυστηρά και μόνο τα βιβλία της και αναφερόταν σε γεγονότα και πρόσωπα, εκτός από ένα. Γι’ αυτό και έμεινε μια Πρώτη Κυρία (με κεφαλαίο Κ) μέχρι το τέλος…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου